96. Εκδρομές ...

     Αντικείμενο της δικηγορίας μου ήταν και περιορισμένος αριθμός ποινικών υποθέσεων για τις οποίες είχα εμπειρία λόγω της επί τόσα χρόνια υπηρεσίας μου στη Στρατιωτική Δικαιοσύνη. Επίσης οι απλήρωτες συναλλαγματικές, γραμμάτια και επιταγές για την είσπραξη των οποίων υπήρξα λίγο σκληρός διότι οι οφειλέτες δανείζονταν χρήματα με ευκολία και χωρίς να σκεφτούν προηγουμένως το πώς θα εξοφλήσουν τα χρέη τους. Κληρονομικές διαφορές, κτηματικές, εμπορικές, διαζύγια κ.λπ. δεν ανέλαβε καμιά και τούτο διότι θα δυσχέραινε την ανά δεκαήμερο ή δεκαπενθήμερο κάθοδό μου στην Αθήνα όπου η παρουσία μου κοντά στην οικογένειά μου ήταν επιβεβλημένη. 

95. Η δικηγορία μου στην Κοζάνη

      Αμέσως με την ορκωμοσία μου στο Πρωτοδικείο Κοζάνης, ως δικηγόρος, για δεύτερη φορά, οργάνωσα το γραφείο μου στο μικρό διαμέρισμα του ισογείου του σπιτιού μου στην Κοζάνη επί της οδού Καστοριάς. Η παρουσία μου ως δικηγόρου στην Κοζάνη ενόχλησε την πλειονότητα των ντόπιων δικηγόρων και καμιά φορά προκαλούσε και την εχθρότητά τους που εκδηλώνονταν στις γενικές συνελεύσεις του Δικηγορικού Συλλόγου. Έτσι η σχέση μου με αυτούς περιορίστηκε στους ποντιακής καταγωγής δικηγόρους ένας εκ των οποίων είχε υπηρετήσει υπό τας διαταγάς μου όταν ήμουν πρόεδρος στο εκεί Στρατοδικείο. Υπήρχαν τότε πενήντα περίπου δικηγόροι.

94. Αποστρατεία...

     Σε ένα μήνα περίπου  η παραπάνω προσφυγή μου κρίθηκε από Σ.A.Γ.Ε. ευμενώς και προάχθηκα κατ' εκλογήν σε Αναθεωρητήν Β΄τάξεως (Υπγον).

93. Η υπηρεσία στο Αναθεωρητικό Δικαστήριο

    Η αίτηση παραπόνων μου, είχε εξετασθεί μέσα σε ένα μήνα και έγινε δεκτή προς μεγάλη απογοήτευση των διωκώντων με. Η υπηρεσία μου στο Αναθεωρητικό δεν είχε ενδιαφέρον διότι αυτό δίκαζε μόνο εφέσεις κατά αποφάσεων των στρατοδικείων και για μια φορά το μήνα μετέβαινε για το σκοπό αυτό στη Θεσσαλονίκη. Το Αναθεωρητικό στεγάζονταν στο ίδιο νεόδμητο κτίριο με το στρατοδικείο Αθηνών, αυτό μεν στο δεύτερο όροφο, εκείνο δε στον πρώτο και στο ισόγειο τα ακροατήρια. Ο προαύλιος χώρος ήταν γυμνός από δένδρα. Για να βρω με κάτι πιο ουσιαστικό να ασχοληθώ, με τη συνδρομή συναδέλφων της ΑΣΔΕΝ και της ΣΔΑ προμηθεύτηκα από το φυτώριο του υπουργείου Γεωργίας, στο Διόνυσο Αττικής, δενδρύλλια και με τη βοήθεια στρατιωτών από τη Μεραρχία Καταδρομών, που μου διέθεσε ο διοικητής Καρούσος Γεώργιος, τα φύτεψα και υπάρχουν μέχρι σήμερα. 

92. Διοικητική εξέταση..

     Η ενεργηθείσα διοικητική εξέταση, υπεβλήθη εις τον Υ.ΕΘ.Α. Αβέρωφ, αυτός δε, με εισήγηση Πλ. -Σερ., την έστειλε στον Επίτροπο του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου Ταξίαρχο Γεώργιο Μ. για την παραπομπή μου ενώπιον του Πειθαρχικού Συμβουλίου προκειμένου να αποφανθεί τούτο εάν συντρέχει λόγος να τεθώ εις αργίαν δια προσωρινής απολύσεώς μου για παράπτωμα που ανάγεται στα δικαστικά μου καθήκοντα. Σε σχετική πρόσκλησή του, υπέβαλα προς αυτόν την παρακάτω απολογίαν μου:

91. Δίκες και συνέπειες...

     Ως Βασιλικός Επίτροπος είχα πάντοτε την πόρτα του γραφείου μου ανοιχτή πλην της περιπτώσεως οδηγιών μου προς τους αντεπιτρόπους και τους εισηγητές. Μια μέρα πηγαίνοντας στο γραφείο μου είδα να περιφέρεται στο διάδρομο ο Νικήτας Πολ., που μετά την αποστρατεία του δικηγορούσε,  παρατήρησα δε ότι όλα τα γραφεία του στρατοδικείου ήταν κλειστά, δύο δε ή τρεις αξιωματικοί που έτυχε να κυκλοφορούν στο διάδρομο, τον προσπερνούσαν χωρίς να του δίνουν σημασία καίτοι τον ήξεραν. Θυμήθηκα το πώς μου φέρθηκε στην Κοζάνη όταν ήταν διευθυντής δικαστικού στο Γ.Ε.Σ. κι αποφάσισα να τον εκδικηθώ με ευγένεια. 

90. Διώξεις και αντιμετώπισή τους...

    Στο μεσοδιάστημα αυτό είχε αρχίσει και η δίωξή μου για το θέμα των Ιεχωβάδων, όπως παρακάτω ιστορώ. Το ανεξήγητο μίσος του Πλ. για το πρόσωπό μου, τον οδήγησε στον συμπατριώτη του βουλευτή της αντιπολίτευσης Κων/νο Μπαντουβά ο οποίος με το μένος του αντιπολιτευτού υιοθέτησε σαν αληθή όσα ψεύδη ο χαμερπής Πλ. του ισχυρίσθηκε και κατέθεσε στη Βουλή την παρακάτω ερώτησή του για τον Υ.ΕΘ.Α. Γ.Αβέρωφ:

89. Μετάθεση ξανά;;;

     Όσο χρόνο ήμουν στην ΑΣΔΕΝ, είχα στη διάθεσή μου ένα κίτρινο τζιπ από αυτά που προμηθεύτηκε ο στρατός από τη Ρουμανία δίνοντας πορτοκάλια και λεμόνια. Με τη μετάθεσή μου στο Στρατοδικείο, το τζιπ παρέμεινε στη διάθεσή μου. Πέρα από αυτό με καλούσε ο Β. κάπου-κάπου και συζητούσαμε διάφορα θέματα που απασχολούσαν δικαστικά τις μονάδες της ζώνης ευθύνης του π.χ. επιτάξεις κτιρίων, απαλλοτριώσεις εκτάσεων για δημιουργία στρατοπέδων κ.λπ., παρά το γεγονός ότι είχε στο Στρατηγείο του συνταγματάρχη διευθυντή δικαστικού. Η προτίμηση αυτή στο πρόσωπό μου προκαλούσε το φθόνο των ομοιοβάθμων μου και ιδίως του γλοιώδη διευθυντή δικαστικού του Γ.ΕΘ.Α. Πλ. και του παρ' αυτώ ραδιούργου ταγματάρχη Σερ. που περίμεναν την ευκαιρία να δείξουν την κακία τους στο πρόσωπό μου χωρίς να ξέρω την αιτία. Και η ευκαιρία αυτή δεν άργησε να έρθει. 

88. Δεύτερη υπηρεσία μου στο Στρατοδικείο Αθηνών

    Η επί τρία συνεχή χρόνια υπηρεσία μου στην ΑΣΔΕΝ με είχε κουράσει και ανέφερα στο Β. αν θα είχε αντίρρηση για τη μετάθεσή μου στο Στρατοδικείο. Μου απάντησε αρνητικά ρωτώντας με συγχρόνως εάν θα μπορεί να με χρησιμοποιεί κάπου-κάπου και με τη θετική μου απάντηση έκλεισε η συζήτηση. Έτσι μετατέθηκα στο Στρατοδικείο Αθηνών ως Βασιλικός Επίτροπος. Ήταν το μεγάλο μου σφάλμα.

87. Ιεχωβάδες και πάλι...

     Το πρόβλημα των Ιεχωβάδων που κατατάσσονταν στο στρατό ήταν σοβαρό διότι με το πρόσχημα των θρησκευτικών πεποιθήσεών τους αρνιόταν να φορέσουν τη στολή του Έλληνα στρατιώτη, να πάρουν όπλο, να μετάσχουν στην εκπαίδευση και να αρνούνται την εκτέλεση και κάθε αόπλου υπηρεσίας. Ήταν όμως και προκλητικό έναντι της όποιας στρατιωτικής διοικήσεως και των λοιπών στρατιωτών που θεωρούσαν τιμή τους να φέρουν τη στολή του Έλληνα στρατιώτη. Έτσι προφυλακίζονταν από τις μονάδες στα πειθαρχεία τους, όπου και κρατιόταν μέχρι να κληθούν στο στρατοδικείο για ανυπακοή. Μόλις λοιπόν προφυλακίζονταν ένας από αυτούς, ειδοποιούνταν οι Ιεχωβάδες κυρίως των χωρών της Ευρώπης και έστελναν στον Υ.ΕΘ.Α. επιστολές διαμαρτυρίας για την προφυλάκιση του ομοπίστου τους στην Ελλάδα και τις συνθήκες κρατήσεώς του στις φυλακές.