10 κανόνες για να είσαι άνθρωπος

1. Θα λάβεις ένα σώμα. Μπορεί να σου αρέσει ή να το μισείς αλλά… είναι δικό σου να το κρατήσεις για όλη την περίοδο της ζωής σου.  

2. Θα πάρεις μαθήματα. Είσαι γραμμένος σε ένα υποχρεωτικό και πλήρους φοίτησης ανεπίσημο σχολείο που ονομάζεται "ζωή".
 
3. Δεν υπάρχουν λάθη, μόνο μαθήματα.  Η προσωπική ανάπτυξη είναι μια διαδικασία δοκιμών, λαθών και πειραματισμών…
Τα «αποτυχημένα» πειράματα είναι μέρος της διαδικασίας τόσο όσο είναι και τα πειράματα που τελικά «πέτυχαν».  

4. Τα μαθήματα επαναλαμβάνονται μέχρι να τα μάθεις. Ένα μάθημα θα σου παρουσιαστεί με διάφορες μορφές, μέχρι να το μάθεις. Όταν θα το έχεις μάθει, μπορείς να προχωρήσεις στο επόμενο.  

5. Η μάθηση δεν τελειώνει ποτέ. Δεν υπάρχει καμία περίοδος της ζωής σου που δεν περιλαμβάνει μαθήματα. Αν είσαι ζωντανός, αυτό σημαίνει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν μαθήματα.

 6. Το "εκεί" δεν είναι καλύτερο μέρος από το "εδώ". Όταν το "εκεί" έχει γίνει "εδώ", απλά θα αποκτήσεις ένα άλλο "εκεί" που θα μοιάζει πάλι καλύτερο από το "εδώ".

 7. Οι άλλοι άνθρωποι είναι απλώς καθρέφτες σου. Δεν μπορείς να αγαπήσεις ή να μισήσεις κάτι σχετικά με ένα άλλο πρόσωπο εκτός και αν αντανακλά κάτι που αγαπάς ή μισείς στον εαυτό σου.

 8. Το τι θα κάνεις την ζωή σου, εξαρτάται από εσένα. Έχεις όλα τα εργαλεία και τους πόρους που χρειάζεσαι. Τι τι θα κάνεις με αυτά εξαρτάται από εσένα. Η επιλογή είναι δική σου.

 9. Οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα σου. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα της ζωής βρίσκονται μέσα σου. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να παρατηρήσεις, να ακούσεις και να εμπιστευτείς.  

10. Θα τα ξεχάσεις όλα αυτά.

 http://thesecretrealtruth.blogspot.com

Εκφραστικά λάθη που συνηθίζουμε να κάνουμε

Συνηθίζουμε κάποιες εκφράσεις και τις λέμε με τη σιγουριά ότι είναι σωστές. Δείτε όμως πόσες είναι λάθος!

*«Ευχαριστούμε όλους όσοι μας συμπαραστάθηκαν» (και όχι: «όλους όσους…» διότι είναι υποκείμενο στο ρήμα που ακολουθεί, αλλά: «ευχαριστούμε όσους…» και «επικοινωνεί με όλους όσους εκτιμάει», επειδή εδώ το «όσους» είναι αντικείμενο του ρήματος).

*Αντίγραψε ό,τι βλέπεις (και όχι αντέγραψε ό,τι βλέπεις) γιατί είναι προστακτική σύνθετου ρήματος.

*π.μ. (=προ μεσημβρίας), μ.μ. (=μετά μεσημβρίαν και όχι μετά μεσημβρίας), π.Χ.(=προ Χριστού), μ.Χ. (=μετά Χριστόν και όχι μετά Χριστού).

*Περισσότεροι από έναν ή περισσότεροι του ενός (και όχι: περισσότεροι από ένας)

*Με πολλή αγάπη (όχι με πολύ αγάπη), πολλή δουλειά (όχι πολύ δουλειά) αλλά πολύς κόσμος, πολύ νερό, πολλοί άνθρωποι, πολλά πράγματα.

*Γίνονται όλοι δεκτοί ανεξαρτήτως ηλικίας (και όχι: ανεξαρτήτου ηλικίας).

*Ενήργησα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου (και όχι: στα πλαίσια).

*πόσο πολλοί, τόσο πολλοί, πόσο πολλή (και όχι: πόσοι πολλοί, τόσοι πολλοί, τόση πολλή)

*κατ΄ αρχήν (=στα βασικά σημεία), Κατ΄ αρχάς (=αρχικά). Π.χ. «Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατ’ αρχήν», « Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε…»

*Ο επικεφαλής, του επικεφαλής, τον επικεφαλής, οι επικεφαλής κλπ. (και όχι: τον επικεφαλή, του επικεφαλούς)

*Οι μέθοδοι / παράμετροι αυτές (και όχι: οι μέθοδοι / παράμετροι αυτοί). Οι παλαιές οδοί, οι κεντρικές είσοδοι, οι πολλές ψήφοι (και όχι: οι παλιοί οδοί, οι κεντρικοί είσοδοι, οι πολλοί ψήφοι)

*Η αναπληρώτρια διευθύντρια /υπουργός (και όχι: η αναπληρωτής διευθυντής/υπουργός)

  Κλητική: «κυρία Πρόεδρε» (και όχι: «κυρία Πρόεδρος)

*«15 Σεπτεμβρίου» ή «15 του Σεπτέμβρη» (και όχι: «15 Σεπτέμβρη»)

*Το ουσ. λάθος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιθετικός προσδιορισμός: π.χ. «λανθασμένη έκφραση» (και όχι: «λάθος έκφραση»).

*«έχω απαυδήσει» (και όχι: «έχω απηυδήσει», αλλά: «είμαι απηυδισμένος»).

*«Γενετικό υλικό» και όχι γεννητικό. Αλλά «προγεννητικός έλεγχος» και όχι προγενετικός

*Εξοκέλλω και όχι εξοκείλλω. Αλλά εξόκειλα, θα εξοκείλω, έχω εξοκείλει.

*Αποτείνομαι, μέλλ. θα αποταθώ (και όχι: αποτανθώ).

*«Η λέξη αυτή απαντά συχνά στον Όμηρο» (και όχι: απαντάται).

*«Στο βιβλίο του πραγματεύεται το θέμα των κοινωνικών θεσμών» (και όχι: διαπραγματεύεται). Αλλά: «Ο Υπουργός Εξωτερικών διαπραγματεύεται τους όρους της ειρήνης».

*«Απολαύει της εμπιστοσύνης» (και όχι: απολαμβάνει).

*Το ρήμα προοιωνίζομαι δεν έχει ενεργητική φωνή. Π.χ. «Η τακτική αυτή προοιωνίζεται την ήττα» (και όχι «προοιωνίζει την ήττα»).

*Το «αυξάνω» χρησιμοποιείται πολύ συχνά λανθασμένα: « Τα τέλη κυκλοφορίας αυξάνονται» (και όχι:«τα τέλη κυκλοφορίας αυξάνουν», αλλά: «η κυβέρνηση αυξάνει τα τέλη κυκλοφορίας»). Ομοίως, «αυξάνονται οι συντάξεις» (και όχι: «αυξάνουν οι συντάξεις», αλλά «τα ταμεία αυξάνουν τις συντάξεις»).

*Τα ρήματα διαρρέω και λειτουργώ είναι αμετάβατα: «διέρρευσε από πολιτικούς κύκλους η πληροφορία ότι…» ή: «πολιτικοί κύκλοι φρόντισαν να διαρρεύσει η πληροφορία ότι…» (και όχι: «πολιτικοί κύκλοι διέρρευσαν την πληροφορία ότι…»). «Θα θέσω το μηχάνημα σε λειτουργία» (και όχι: «θα το λειτουργήσω»).

*Ασχολούμαστε, ασχολούμασταν (και όχι: ασχολιόμαστε κλπ. διότι το ρήμα είναι ασχολούμαι και όχι ασχολιέμαι).) Στον παρατατικό όμως, ασχολιόταν

*«Αυτός επανέλαβε (αόρ.) την προσπάθεια χτες» – «Εσύ επανάλαβε (προστκτ.) την προσπάθεια αύριο». Οι προστακτικές δεν παίρνουν χρονική αύξηση. Ομοίως, «παρήγγειλα ένα ποτό» – «παράγγειλέ μου ένα ποτό» (ποτέ στην προστακτική:παρήγγειλε ένα ποτό), «αυτός αντέγραψε τις σημειώσεις» – «αντίγραψέ μου τις σημειώσεις», «αυτός απέρριψε την πρότασή του» – «εσύ απόρριψε την πρότασή του»

*Επαναλαμβάνω (και όχι: ξαναεπαναλαμβάνω).

*Πριν από την έναρξη (και όχι: πριν την έναρξη).

*Οποιοσδήποτε, οτιδήποτε (και όχι: ο οποιοσδήποτε, το οτιδήποτε).

*Τέως πρόεδρος: ο μέχρι πρo τινος πρόεδρος, ο προηγούμενος (από το σημερινό) πρόεδρο. Πρώην πρόεδρος: ο πριν από πολύ καιρό πρόεδρος.

*Το άρα δεν είναι σωστό να συνοδεύεται από το λοιπόν(όχι: «άρα λοιπόν») ούτε υποκαθίσταται από το άραγε(!)

*Δεν χρησιμοποιείται το «κύριος» ή το «κυρία» για πρόσωπα που έχουν πεθάνει (παρατίθεται απλώς το όνομα ή προηγείται το «αείμνηστος» ή «μακαρίτης», αν χρειάζεται)

*Δεν χρησιμοποιούμε το «κύριος» ή το «κυρία» όταν παρουσιάζουμε τον εαυτό μας (και όχι: «γεια σας, είμαι ο κύριος Βάγγος»). Η μόνη εξαίρεση του κανόνα που είναι ανεκτή είναι όταν μιλάμε σε μικρά παιδιά

*Το «κ.κ.» χρησιμοποιείται μόνο στο γραπτό λόγο . Γράφουμε «οι κ.κ. ομιλητές» αλλά εκφωνούμε «οι κύριοι ομιλητές» (και όχι: «οι κύριοι κύριοι ομιλητές»)

*Το «μέσα» μπροστά από «σ» γίνεται «μες» (αλλά όχι απαραίτητα, μπορεί να μείνει «μέσα»), ποτέ όμως «μεσ’». Π.χ. «Μεσ’ από το δάσος», αλλά «μες στο δάσος» ή «μέσα στο δάσος».

*Ψιλή κυριότητα (νομικός όρος) και όχι υψηλή κυριότητα

*Της προσεχούς προβολής (όχι της προσεχής προβολής) γιατί τα δικατάληκτα επίθετα σε -ης/ -ης/ -ες, σχηματίζουν τη γενική ενικού του θηλυκού σε -ους

*Αντεπέξερχομαι στις δυσκολίες (και όχι ανταπεξέρχομαι) καθώς το ρήμα είναι σύνθετο από τα αντί+επί+εκ+έρχομαι.

* Ο ενδιαφέρων άνθρωπος (όχι ο ενδιαφέρον) και τον ενδιαφέροντα άνθρωπο (όχι τον ενδιαφέρον)

Προσοχή στη διάκριση «σαν» και «ως»: το «σαν» χρησιμοποιείται για παρομοιώσεις , ενώ το «ως» χρησιμοποιείται για πραγματικές ιδιότητες.

Έτσι για παράδειγμα όταν αναφερόμαστε σε ενέργειες δικηγόρων, γιατρών κλπ που έχουν σχέση με την άσκηση του επαγγέλματός τους, τότε λέμε «ενήργησε ως δικηγόρος», «θεωρεί, ως γιατρός». Για ανάλογες ενέργειες ατόμου που δεν ασκεί το επάγγελμα χρησιμοποιούμε το «σαν» : «μίλησε σαν δικηγόρος» (χωρίς να είναι), «τον φρόντισε σαν γιατρός».

Σημειωτέον ότι το «ως» ακολουθείται από κατηγορούμενο που πρέπει να μπει στην κατάλληλη πτώση, π.χ. «η εκλογή του ως καθηγητή» (και όχι: «ως καθηγητής»), «οι ενέργειές του ως δικηγόρου», «η γνωμάτευσή του ως ιατρού».

Φεβρουάριος: Φλεβάρης των φλεβών

Είναι ο μήνας που "παγώνει τις φλέβες" όπως λένε στη Θράκη.
Φεβρουάριος < λατ. februare = καθαίρω, αγνίζω, αποβάλλω τα καθάρματα. Μήνας αφιερωμένος στον θεό Februus. Πράγματι, οι Ρωμαίοι κατά την διάρκειά του τελούσαν γιορτές καθαρμών και εξαγνισμών στην Ρώμη, την Αιώνια Πόλη της ακολασίας. Αρχικά ήταν ο 12ος μήνας του ρωμαϊκού έτους. Μήνας αφιερωμένος στους νεκρούς.
Ο 2ος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου. Λέγεται και Κουτσοφλέβαρος, γιατί έχει μόνο 28 ημέρες (τα δίσεκτα 29) και Αγιοτρύφωνας (γιορτή που είναι σήμερα). Αυτό συμβαίνει γιατί κατά την παράδοση δάνεισε λίγες μέρες του στον Μάρτη για να τιμωρήσει κάποια γριά γυναίκα που περιφρόνησε το ψύχος του. Ωστόσο το πέρας του Φεβρουαρίου κάνει τον λαό μας να αισθάνεται ότι πλησιάζει το καλοκαίρι. Λέει χαρακτηριστικά: Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.
Οι γεωργοί αρχίζουν να σκάβουν και να λιπαίνουν τους αγρούς. Κλαδεύουν τα παλαιά κλήματα και φυτεύουν νέα.
Την 2η εβδομάδα του Φεβρουαρίου βιώνουμε την 3η περίοδο των αλκυονίδων ημερών (η 1η είναι την τελευταία εβδομάδα του Δεκεμβρίου, η 2η το 2ο 15θήμερο του Ιανουαρίου) που διαρκεί όπως όλες 3-7 ημέρες.

Οι Θιβετιανοί γιορτάζουν τον μήνα αυτό την Πρωτοχρονιά τους. Κάθε μοναστήρι διοργανώνει το δικό του πανηγύρι, που πολλές φορές διαρκεί από την άνοιξη έως το φθινόπωρο. Στην πρωτεύουσα, Λάσα, κυριαρχεί η μουσική και ο χορός. Και είναι από τις μεγαλύτερες τοπικές γιορτές μέσα στο καταχείμωνο.

Οι Ινδουιστές του Μαυρικίου λατρεύουν το γιο του θεού Σίβα και για χάρη του τρυπούν τις γλώσσες και τα χείλη τους.

Του Αγίου Τρύφωνος, μόλις σηκωθεί η έγκυος Θρακιώτισσα απ' το κρεβάτι, θα αγκαλιάσει με τα δυο της χέρια την γωνία (=εστία) του σπιτιού της και θα πει:

Ό,τι αγκαλιάσω σήμερα κι αυτές τις τρεις τις μέρες

στη θάλασσα και στα βουνά και στ' άκαρπα τα δέντρα.

Μετά γυρνά τα χέρια της προς τον ηλίσιο τοίχο (=τον ανατολικό) και συνεχίζει:

Στα άγρια βουνά και στ' άκαρπα τα δέντρα

και στα καμποπούλια να γίνουν τα σημειά.

Τέλος πάει και βάφεται, με κοκκινάδι στα μάγουλά της, και στολίζεται, "για να βγει το σαλό (= μωρό) όμορφο"

Αύριο 2 Φεβρουαρίου είναι της Υπαπαντής, μέρα που παντρεύονται τα πουλιά. Λένε πώς ό,τι καιρό κάνει αυτή την ημέρα θα βαστήξει για 40 ημέρες.  Τηρείται νηστεία με την κατάλυση ψαριού..


Αυτά για τώρα... 

Από το βιβλίο του Γ. Λεκάκη ΤΑΜΑΤΑ και ΑΝΑΘΗΜΑΤΑ

Σαν σήμερα: 
1806: Οι Τούρκοι πολιορκούν τους Κολοκοτρωναίους κοντά στη Δημητσάνα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διαφεύγει στη Ζάκυνθο.
1851: Πεθαίνει η Μαίρη Σέλεϊ, αγγλίδα συγγραφέας, που διακρίθηκε στη συγγραφή γοτθικών μυθιστορημάτων. (Φράνκενσταϊν) (Γεν. 30/8/1797) 
1862: Αντιοθωνική εξέγερση ξεσπάστο Ναύπλιο, με αίτημα την αλλαγή του συστήματος διακυβέρνησης, ώστε να εγγυάται τις ελευθερίες του λαού και τη συγκρότηση νόμιμης εθνοσυνέλευσης. Μολονότι αντιμετωπίζεται με επιτυχία από τον Αθανάσιο Μιαούλη, θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους για τη βασιλεία του Όθωνα. (Ναυπλιακή Επανάσταση)
1865: Ο αμερικανός πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν υπογράφει την 13η τροπολογία του Συντάγματος που καταργεί την δουλεία. 
1894: Γεννήθηκε ο  Τζον Φορντ, αμερικανός σκηνοθέτης. (Ταχυδρομική Άμαξα) (Θαν. 31/8/1973)
1898: Υπογράφεται στις ΗΠΑ το πρώτο ασφαλιστήριο αυτοκινήτου. Ο νεοϋορκέζος γιατρός Τρούμαν Μάρτιν πληρώνει 11 δολάρια για ετήσια ασφαλιστική κάλυψη 5.000 δολαρίων.
1902: Με διαταγή του Υπουργείου Στρατιωτικών στην Ελλάδα, δίνεται εντολή για την κατάσχεση των μεταφράσεων του Ευαγγελίου στη Δημοτική.
1914 : Επιδίδεται στην ελληνική κυβέρνηση η διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων για τα νησιά του Αιγαίου και την Ήπειρο, βάσει της οποίας παραχωρούνται στην Ελλάδα τα κατεχόμενα από την Τουρκία νησιά του Αιγαίου, εκτός Ίμβρου, Τενέδου και Καστελόριζου.
1920: Εγκαινιάζεται η νεοσύστατη Γεωπονική Σχολή Αθηνών.
1931: Γεννήθηκε ο Μπόρις Γέλτσιν, ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος στην ιστορία της Ρωσίας. (Θαν. 23/4/2007)
1936: Πεθαίνει ο  Γεώργιος Κονδύλης, στρατιωτικός και πολιτικός. (Γεν. 14/8/1879)
1940:  Πέθανε ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ποιητής και πεζογράφος.
1975: Γεννήθηκε η Κατερίνα Θάνου, ολυμπιονίκης των 100 μ. 
1977: Εφαρμόζεται η εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία όλα τα δημόσια έγγραφα στην Ελλάδα θα συντάσσονται πλέον στη Δημοτική.

http://www.sansimera.gr

Ο μύθος που είναι κοσμική πραγματικότητα - Τι συνέβη όταν ο Κρόνος «επιτέθηκε» στον Εγκέλαδο

Η ομορφιά του Εγκέλαδου προκάλεσε την οργή του Κρόνου

Μια φορά και έναν καιρό μέσα στο πυκνό σκοτάδι του Διαστήματος ζούσε ένας γίγαντας αερίου, ο Κρόνος, που ήταν γνωστός για τη ματαιοδοξία του. Σε αντίθεση με τους άλλους πλανήτες της γειτονιάς του εκείνος είχε καταφέρει να ξεχωρίζει χάρη στα πολλά και μεγάλα λαμπερά δαχτυλίδια του.

Κάποια στιγμή κοντά στον πλανήτη έκανε δειλά την εμφάνισή του ένα διαστημικό σώμα, ο Εγκέλαδος, που ήταν πολύ μικρότερο από αυτόν και έγινε γρήγορα δορυφόρος του. Ο δορυφόρος αυτός όμως ήταν επίσης πολύ φωτεινός και με όμορφη, λεία «επιδερμίδα».

Ο πλανήτης ζήλεψε και αποφάσισε να δείξει στον «αυθάδη» δορυφόρο ποιος είναι το αφεντικό. Τον πλησίασε και χρησιμοποιώντας τις πανίσχυρες βαρυτικές του δυνάμεις άρχιζε να τον «παρενοχλεί», να τον πιέζει. Ο δορυφόρος εκνευρίστηκε αφάνταστα και άρχισε να βράζει από μέσα του αφού δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τον τεράστιο γείτονά του.

Αυτός ο «εκνευρισμός» όμως είχε επιπτώσεις στην εξωτερική εμφάνιση του δορυφόρου αφού τον έκανε να βγάζει καπνούς από τη... μύτη του και παράλληλα του προκάλεσε ρυτίδες στο πρόσωπο. Αυτή τη φορά ο Κρόνος δεν είχε φάει ένα από τα «παιδιά» του αλλά απλά το είχε υποχρεώσει να ασχημύνει. Επιπλέον ο Κρόνος αφού ασχήμυνε τον δορυφόρο του, τον υποχρέωσε να του προσφέρει εσαεί όλα εκείνα τα υλικά που ανανέωναν και βελτίωναν τη δική του εμφάνιση.  

Ο Εγκέλαδος

Ο Εγκέλαδος είναι ένα παγωμένο φεγγάρι με διάμετρο μόλις 500 χιλιόμετρα και είναι καλυμμένος με πάγο που ανακλά το 90% του ηλιακού φωτός. Για τον λόγο αυτόν και οι επιστήμονες τον καταγράφουν ως το πιο ανακλαστικό σώμα του ηλιακού μας συστήματος. Το διαστημικό σκάφος Cassini που εξερευνά τον Κρόνο και τα δεκάδες φεγγάρια του τα τελευταία χρόνια έχει κάνει πολύ σημαντικές παρατηρήσεις στον Εγκέλαδο αναδεικνύοντάς τον σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σώματα του ηλιακού μας συστήματος. Η βασικότερη ανακάλυψη του Cassini ήταν κάποιοι πίδακες που ξεπηδούν με ορμή προς το Διάστημα μέσα από μεγάλες σχισμές (ρωγμές) στο έδαφος.

 Εγκέλαδος από το Κασσίνι

  Οι πίδακες εκτοξεύουν στο Διάστημα μεγάλες ποσότητες  υδρατμών και παγωμένων υλικών με τα οποία ο Κρόνος ενισχύει και ανανεώνει τα δαχτυλίδια του.

Οι ωκεανοί

Τα ως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι αυτοί οι πίδακες του Εγκέλαδου τροφοδοτούνται από έναν ωκεανό που βρίσκεται κάτω από την παγωμένη επιφάνειά του. Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει άλατα μέσα στους περίεργους πίδακες, κάτι που δείχνει ότι πιθανότατα ο υπόγειος ωκεανός βρίσκεται σε επαφή με τα πετρώματα στο εσωτερικό του δορυφόρου. Αυτό καθιστά τον Εγκέλαδο σημαντικό στόχο για την αναζήτηση εξωγήινων μορφών ζωής, καθώς τα πετρώματα είναι πιθανό να τροφοδοτούν το νερό με χημικά συστατικά που είναι ζωτικά για την ανάπτυξη ζωής. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι οι διαστημικές υπηρεσίες εξετάζουν πολύ σοβαρά την οργάνωση μιας αποστολής εξερεύνησης στον παγωμένο δορυφόρο.

Επιβεβαίωση

Ομάδα ειδικών με επικεφαλής επιστήμονες του Ινστιτούτου Ερευνών Southwest στο Κολοράντο, μελετώντας τα διαθέσιμα στοιχεία που υπάρχουν για τον Εγκέλαδο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπεύθυνη για τα γεωλογικά φαινόμενα του δορυφόρου είναι η βαρυτική επίδραση του Κρόνου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η επίδραση αυτή συμπιέζει το εσωτερικό του Εγκέλαδου δημιουργώντας περιοχές με μεγάλη θερμότητα και έντονη γεωλογική δραστηριότητα, με συνέπεια, μεταξύ άλλων, να εκτινάσσονται οι πίδακες του νερού από επιφανειακές ρωγμές. Η νέα μελέτη που επιβεβαιώνει τον «μύθο» του Κρόνου και του Εγκέλαδου μετατρέποντάς τον σε κοσμική πραγματικότητα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».
Λαΐνας Θοδωρής 

Δημοσιεύτηκε στο HeliosPlus

Άρνολντ Τόινμπυ, 1889-1975 (Arnold J. Toynbee)

Η ζωή του
Άγγλος ιστορικός και φιλόσοφος της ιστορίας. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες πνευματικές φυσιογνωμίες του αιώνα μας.. Έχει χαρακτηριστεί άλλωστε «Θουκυδίδης του 20ου αι.». Γεννήθηκε στο Λονδίνο από πατέρα ιστορικό και μητέρα που ανήκε στην πρώτη γενιά των πανεπιστημιακών γυναικών. Μεγάλωσε σύμφωνα με τις αρχές της κλασσικής ελληνολατινικής παιδείας, γεγονός που συνετέλεσε στο να έχει μεγάλο θαυμασμό προς τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό και τα επιτεύγματά του. Χρησιμοποιούσε πολιτισμικά πρότυπα του ελληνορωμαϊκού κόσμου ως παραδείγματα διεθνών πολιτισμικών μοντέλων και γι’ αυτό το λόγο συνάντησε την κριτική της νεώτερης ιστορικής έρευνας.

     Είναι κυρίως γνωστός από το 12άτομο έργο του «Σπουδή της Ιστορίας», στο οποίο πρότεινε μια φιλοσοφία της ιστορίας, βασισμένη στην ανάλυση της κυκλικής ανάπτυξης και παρακμής των πολιτισμών από την αρχαιότητα ως σήμερα.

Οι 12 χειρότερες γενοκτονίες της ιστορίας

Η λέξη “Γενοκτονία” επινοήθηκε το 1944 για να αναφέρουμε ένα ιδιαίτερα  συγκλονιστικό και αποτρόπαιο έγκλημα βίας, που τότε πίστευαν, πως δεν θα επαναληφθεί ξανά.

Σας παραθέτω εδώ τις 10 πιο βίαιες γενοκτονίες που έγιναν στην ιστορία μας αντίστροφα.

12. Σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν (1979-1989)

Η στρατιωτική κατάληψη του Αφγανιστάν που έγινε από την Σοβιετική Ένωση προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση στους προοδευτικούς και στους φιλελεύθερους λαούς όλου του κόσμου. Η εισβολή αυτή διήρκησε 9 χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα γεγονότα και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της Σοβιετικής Ένωσης όπως η διάλυση της ΕΣΣΔ και οι βλάβες στο Αφγανιστάν και στην υποδομή του μετά την εισβολή. Αυτή η εισβολή είναι ένας σημαντικός λόγος για τη σημερινή κατάσταση του Αφγανιστάν….

Μια λησμονημένη επέτειος: Η αρχή της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Στο 2014 πολλές είναι οι επέτειοι μνήμης. Μεταξύ αυτών και τα εκατό χρόνια από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Όμως είναι ξεχασμένη μια επέτειος πολύ σημαντική για τον Ελληνισμό, ιδιαίτερα το Μικρασιατικό. Πρόκειται για τα εκατό χρόνια από την έναρξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μ. Ασίας. Σημειώνεται ότι για την ανάλογη επέτειο τους τον επόμενο χρόνο οι Αρμένιοι ετοιμάζουν εκδηλώσεις σε όλες τις χώρες και στους διεθνείς Οργανισμούς…

Αλκυόνη και Αλκυονίδες

Η Αλκυόνη στην ελληνική μυθολογία ήταν σύζυγος του Κύηκα και κόρη του Αιόλου. Με τον Κύηκα ζούσε πολύ ευτυχισμένη και η αγάπη τους ήταν πρότυπο για όλους.

Αλκυόνη, Herbert James Draper

     Μια μέρα, ο Κύηκας βγήκε στο πέλαγος για ψάρεμα. Μάταια τον παρακαλούσε η Αλκυόνη να μην πάει γιατί είχε ένα άσχημο προαίσθημα. Εκείνος πήγε και όντως σηκώθηκαν δυνατοί άνεμοι και βύθισαν το πλοίο του. Η Αλκυόνη που παρακολουθούσε από μακριά τη σκηνή μόλις είδε το πλοίο του να χάνεται μέσα στην απελπισία της έπεσε από ενα βράχο και σκοτώθηκε.

Οι ημέρες της Εβδομάδος και ο συμβολισμός τους

 

     Η εβδομάδα ως χρονική διαίρεση θεωρείται αυτονόητη στην εποχή μας αλλά δεν ίσχυε πάντα αυτό. Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πλευρά της αποτελεί η αντιστοίχηση των ημερών της με τους επτά παραδοσιακούς πλανήτες της αστρολογίας και τις ενέργειες που αυτοί θεωρείται πως κομίζουν εσωτερικά. Στη λαϊκή σοφία επιβιώνουν τα ίχνη μιας παλαιότερης γνώσης, που μοιάζει να έχει απολεσθεί, σχετικά με την ενεργειακή φύση των ημερών της εβδομάδας.

      Από τα βάθη της μακρινής προϊστορίας έως και τη σύγχρονη εποχή ο άνθρωπος μοχθούσε ατέρμονα για να ελέγξει τις φυσικές δυνάμεις που τον περιέβαλλαν, να τις κατανοήσει και να τις χειριστεί δημιουργικά. Έτσι, σταδιακά, κατόρθωσε να δομήσει μια νησίδα οργάνωσης μέσα στον απέραντο ωκεανό των φυσικών δυνάμεων, ένα μικρό φωτεινό βάθρο στο οποίο πάτησε για να ορθώσει τη συνείδησή του πάνω από το αδιαμόρφωτο χάος που τον περιτριγύριζε και τον φόβιζε. Και σε αυτή του την προσπάθεια η έννοια του χρόνου, ανέκαθεν, είχε πρωταρχικό ρόλο.

      Παρατηρώντας τα φυσικά φαινόμενα διαπίστωσε ότι ορισμένα επαναλαμβάνονταn και με αυτό τον τρόπο η έννοια της περιοδικότητας άρχισε να χρησιμοποιείται για τις καθημερινές του ανάγκες. Η εναλλαγή της ημέρας και ης νύχτας, οι φάσεις της Σελήνης και η αλλαγή των εποχών αποτέλεσαν σημεία αναφοράς με βάση τα οποία άρχισε να προσδιορίζει τη ζωή του, αλλά και να προσμετρά την αδυσώπητη προέλαση του χρόνου. Ο άνθρωπος πλέον δεν ήταν ανυπεράσπιστος απέναντι στη ροή των φυσικών φαινομένων. Μπορούσε να προβλέψει και να λάβει τα μέτρα του ώστε να αντιμετωπίσει έναν μεγάλο αριθμό επικείμενων φυσικών κινδύνων, μπορούσε να γίνεται ευέλικτος και να προσαρμόζεται έγκαιρα στις διαθέσεις της φύσης. Είχε ένα πολύτιμο εργαλείο πλέον στα χέρια του, το Ημερολόγιο, με τη βοήθεια του οποίου αποτόλμησε το αδιανόητο – να ορθώσει το ανάστημά του στη ροή του χρόνου και να προσπαθήσει να την τιθασεύσει.

      Από την παρατήρηση της περιοδικής κίνησης του Ήλιου στον ουρανό διαμορφώθηκε η αντίληψη του ημερονυκτίου και του έτους, ενώ η παρατήρηση των φάσεων της Σελήνης απέδωσε την έννοια του μήνα. Σε άλλες περιπτώσεις η ανατολή και η δύση κάποιων συγκεκριμένων πλανητών, άστρων και αστερισμών χρησιμοποιήθηκαν με ανάλογο τρόπο και έτσι διαμορφώθηκαν ημερολόγια βασισμένα σε αυτά (π.χ. ημερολόγια θεμελιωμένα στην κίνηση της Αφροδίτης από τους Μάγια και του Σείριου από τους Αιγυπτίους).

      Αργότερα «κατασκευάστηκαν» κάποιες μονάδες χρόνου που δεν ανταποκρίνονταν άμεσα σε κάποια φυσικά φαινόμενα, αλλά που είχαν μεγάλη πρακτική χρησιμότητα στην καθημερινότητα και στην επιστημονική έρευνα. Με αυτό τον τρόπο διαμορφώθηκαν οι έννοιες της εβδομάδας, της ώρας, των λεπτών και των δευτερολέπτων.

     Σε ότι αφορά στην εβδομάδα, η οποία θα μας απασχολήσει στη συνέχεια, αυτή θεωρείται αυτονόητη στην εποχή μας αλλά δεν ίσχυε πάντα αυτό. Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πλευρά της αποτελεί η αντιστοίχηση των ημερών της με τους επτά παραδοσιακούς πλανήτες της αστρολογίας και τις ενέργειες που αυτοί θεωρείται πως κομίζουν εσωτερικά. Στη λαϊκή σοφία επιβιώνουν τα ίχνη μιας παλαιότερης γνώσης, που μοιάζει να έχει απολεσθεί, σχετικά με την ενεργειακή φύση των ημερών της εβδομάδας.
 
Η Εβδομάδα στην Ιστορία της Ανθρωπότητας

10 μαθήματα που πήρα από το παιδί μου

Pablo-Picasso - Μητέρα και παιδί

Θεωρητικά, ως γονιός, εκπαιδεύεις, κατευθύνεις, ανοίγεις ορίζοντες, δίνεις μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς στα παιδιά σου. Και αυτού του είδους η καθοδήγηση, πάλι τελείως θεωρητικά και με βάση τα στερεότυπα, έχει μία σταθερή και μονόδρομη κατεύθυνση, από το γονιό προς το παιδί. Θεωρητικά. Γιατί τελείως πρακτικά και ουσιαστικά τα μαθήματα είναι αμφίδρομα, όπως σε κάθε σχέση που είναι τόσο δυνατή και έχει τόσο μεγάλη τριβή. Και δεν είναι απλά μαθήματα. Είναι μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς.
 
10. Κανένας δεν ανήκει σε κανέναν.
Κάθε ένας, όσο μικρός και αν είναι, όσο μεγάλος και αν είναι, όσο ανάγκη και αν σε έχει, δεν σου ανήκει. Ανήκει μόνο στον εαυτό του και αυτό αυτόματα σημαίνει ότι δεν έχεις το δικαίωμα να τον κάνεις ό,τι θέλεις. Άλλωστε, πολύ σύντομα θα διαπιστώσεις ότι δεν μπορείς, γιατί έχει το δικό του χαρακτήρα. Το παιδί «μου» εμπεριέχει τόση κτήση, όση και το μπαμπάς «μου». Δηλαδή καμία.
 
9. Κανένας δεν είναι ίδιος με τον άλλον.
Λες ποιο είναι το σωστό, δείχνεις ποιο είναι το σωστό, δίνεις το μάθημα ξανά και ξανά, το κάνεις εσύ για να το δει στην πράξη. Και όμως, το κάνει αλλιώς. Μέσα από το δικό του πρίσμα, μέσα από τη δική του προσέγγιση για το «σωστό». Μα είναι δυνατόν; Εννοείται και μάλιστα ευτυχώς. Γιατί είναι άλλος άνθρωπος, άλλη προσωπικότητα, άλλος χαρακτήρας. Και αυτό είναι το ωραίο. Είναι μοναδικός. Αλλιώς, γονείς και παιδιά, γενιές και γενιές θα ήμασταν όλοι ίδιοι. Θα έλεγες Παπαδόπουλος και θα ήξερες πώς συμπεριφέρονται 5 άνθρωποι από την ίδια οικογένεια.

8. Όλοι έχουν δικαίωμα στα «νεύρα».
Ποιος σου είπε ότι επειδή είναι 3 μηνών ή πολύ περισσότερο 3 ετών δεν έχει νεύρα; Και ποιος σου είπε ότι δεν μπορεί να ξεσπάσει επάνω σου; Και ξέρεις γιατί; Γιατί την προηγούμενη φορά, που εσύ ήσουν φορτωμένος, έχασες την υπομονή σου και της φώναξες πολύ εύκολα. Τώρα, έχε το ανάστημα να απορροφήσεις με ψυχραιμία και σεβασμό τα νεύρα της και να της πεις ότι την καταλαβαίνεις. Άλλωστε, μην ξεχνάς ότι εσύ την ξύπνησες  «βίαια» για να πας στους κουμπάρους σου.
 
7. Όλοι έχουν δικαίωμα στην «κακή μέρα».
Σήμερα η μέρα σου έχει κάτσει στραβή από την αρχή. Έκανες λάθη στη δουλειά, βρίστηκες με την άλλη στο δρόμο, άργησες να πάρεις το μικρό από το φροντιστήριο και σε γυροφέρνει και ένα κρύωμα. Γυρνάς στο σπίτι και δεν έχεις όρεξη για πολλά πολλά. Σήμερα η μέρα της έχει κάτσει στραβή από την αρχή. Έπεσε στο δρόμο για τον παιδικό και της σκίστηκε το καλσόν, έχασε το καινούργιο κοκαλάκι hello kitty, η μαμά της λέει ότι έχουν φασολάκια κι έχει και ένα μπούκωμα που την έκανε να στριφογυρίζει σαν το κοκορέτσι όλη νύχτα. Γυρνάει στο σπίτι και δεν έχει όρεξη για πολλά πολλά. Τι την πιέζεις να της δώσεις ζουμερά φιλιά στη μούρη, αφού σου λέει «άσε με»;
 
6. Ζήτα «συγγνώμη»
«Ζήτα συγγνώμη. Τι είπες; Δεν ακούω… Ζήτα συγγνώμη». Μπα; Εσύ έχεις την απαίτηση να ζητήσει συγγνώμη και μάλιστα τόσο επιτακτικά και τόσο δυνατά ώστε να το ακούσεις ξεκάθαρα. Εσύ του ζήτησες συγγνώμη για την απρεπή στάση σου, για την άδικη συμπεριφορά σου, για την λάθος εκτίμησή σου; Ή είσαι τόσο εγωιστής, που θεωρείς ότι είναι πολύ μικρό το τρίχρονο για να του απολογηθείς; Ζήτα συγγνώμη κι εσύ. Η «συγγνώμη» δεν κοιτάει ηλικίες, μόνο χτίζει καλούς χαρακτήρες και δίκαιες σχέσεις.
 
5. Είμαι πρότυπο. Καλό και κακό.
Ο γιος μου με έχει πρότυπο. Το λέω και φουσκώνω από περηφάνια. Μόνο που το να είσαι πρότυπο είναι δύσκολος ρόλος. Γιατί όταν κάποιος σε έχει πρότυπο, σημαίνει ότι θέλει να σου μοιάσει, σε μιμείται. Και στα καλά και στα κακά. Γι’ αυτό, εκτός του είμαι ο καλύτερος οδηγός που γέννησε αυτός ο πλανήτης, δεν δικαιούμαι να ξεχνάω ότι μπροστά του καπνίζω, ρίχνω κανένα μπινελίκι, χάνω την ψυχραιμία μου και πήρα τις προάλλες τη σειρά του άλλου στην ουρά. Είμαι πρότυπο για εκείνον. Και αυτό είναι για μένα ευθύνη και πρόκληση.
 
4. Έχω υπομονή και όρια. Περισσότερα από όσα νόμιζα.
Ξενυχτάω κάθε μέρα. Ξενυχτάω κάθε μέρα και την επόμενη μέρα πηγαίνω στη δουλειά. Φτιάχνω φρουτόκρεμα και κάνει «μία έτσι» με το χέρι του και τη ρίχνει κάτω. Κι εγώ την ξαναφτιάχνω. Κλαίει συνέχεια και γκρινιάζει, χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί. Κι εγώ τον χαϊδεύω. Εξαντλώ την υπομονή και τα όριά μου κι όμως έχω παραπάνω, μπορώ  παραπάνω, αντέχω παραπάνω. Γιατί ο σκοπός είναι μεγάλος και σπουδαίος. Και τώρα ξέρω, όταν ο σκοπός είναι μεγάλος και σπουδαίος, έχω την υπομονή και τη δύναμη να τον υπηρετήσω.
 
3. Είμαι κι εγώ παιδί.
Κυλιέμαι μαζί του στα χαλιά, κάνω αστείες γκριμάτσες για να βγω φωτογραφία, ντύνομαι Άγιος Βασίλης την πρωτοχρονιά, κάνω πατινάζ στον πάγο, τρώω τούμπα και γελάω, κρύβομαι πίσω από την κουρτίνα και τρέχω για το «φτου ξελευθερία». Είμαι κι εγώ παιδί. Κρύβω κι εγώ ένα παιδί μέσα μου. Γιατί να το κρύβω; Επειδή φοράω κοστούμι; Θα κρατήσω τη διάθεση της παιδικής χαράς και θα το απολαύσω. Γιατί να το παίζω μόνο μεγάλος, αφού είμαι κι εγώ παιδί;
 
2. Είμαι κι εγώ λάθος
Πολλές φορές νομίζω ότι είμαι μεγάλος, ότι είμαι σωστός, ότι ξέρω πολλά. Μπούρδες. Από την καθημερινή συναναστροφή με το παιδί αποδεικνύεται ότι είμαι πολύ μικρός για να νιώθω μεγάλος, ότι ξέρω πολύ λίγα για να πιστεύω ότι ξέρω πολλά, ότι κάνω πολλά λάθη για να νομίζω ότι είμαι σωστός. Και αυτή η γνώση, αυτή η συνειδητοποίηση είναι για μένα μια τεράστια ευκαιρία. Να γίνω καλύτερος με δάσκαλο το παιδί μου.
 
1. Μπορώ να αγαπάω αληθινά.
Αυτή η αγάπη είναι άδολη, ανεπιτήδευτη, αληθινή. Αγαπάω και νοιάζομαι χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς υστεροβουλίες, χωρίς προσδοκίες. Αγαπάω με όλη την ψυχή μου. Τώρα ξέρω. Μπορώ να αγαπήσω τόσο πολύ. Και αυτό με κάνει πιο δυνατό, μου δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, μου προσφέρει μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση. Γιατί ξέρω ότι έχω πολλά για μένα και πολλά να δώσω.

http://www.tsemperlidou.gr