ΟΜΗΡΟΥ... ΑΓΓΛΙΚΑ!

«Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού. Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι 'εξόδευσαν', για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την 'βαπτίσουν' με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη».

Παραδείγματα:

AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: ''θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ''.
AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!
BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα 'τραπέζια' (πάγκους) της αγοράς.
BAR = λατινικά: barra από το μάρα = εργαλείο σιδηρουργού.
BOSS = από το πόσσις = ο αφέντης του σπιτιού.
BRAVO = λατινικό, από το βραβείο.
BROTHER = λατινικά frater από το φράτωρ.
CARE = από το καρέζω.
COLONIE από το κολώνεια = αποικιακή πόλη.
DAY = Οι Κρητικοί έλεγαν την ημέρα 'δία'. Και: ευδιάθετος = είναι σε καλή μέρα.
DISASTER = από το δυσοίωνος + αστήρ
DOLLAR = από το τάλλαρον = καλάθι που χρησίμευε ως μονάδα μέτρησης στις ανταλλαγές. π.χ. «δώσε μου 5 τάλλαρα σιτάρι». Παράγωγο είναι το τάλληρο, αλλά και το τελλάρo!
DOUBLE = από το διπλούς - διπλός.
EXIST = λατινικά ex+sisto από το έξ+ίστημι= εξέχω, προέχω.
EXIT = από το έξιτε = εξέλθετε
EYES = από το φάεα = μάτια.
FATHER = από το πάτερ (πατήρ).
FLOWER = λατινικά flos από το φλόος.
FRAPPER = από το φραγκικό hrappan που προέρχεται από το (F)ραπίζω = κτυπώ (F= δίγαμμα).
GLAMOUR = λατινικό gramo ur από το γραμμάριο. Οι μάγοι παρασκεύαζαν τις συνταγές τους με συστατικά μετρημένα σε γραμμάρια και επειδή η όλη διαδικασία ήταν γοητευτική και με κύρος, το gramo ur -glamou r , πήρε την σημερινή έννοια.
HEART, CORE = από το κέαρ = καρδιά.
HUMOR = από το χυμόρ = χυμός (Στην ευβοϊκή διάλεκτο, όπως αναφέρεται και στον Κρατύλο του Πλάτωνος, το τελικό 'ς' προφέρεται ως 'ρ'. Π.χ. σκληρότηρ αντί σκληρότης).
I = από το εγώ ή ίω, όπως είναι στην βοιωτική διάλεκτο.
ILLUSION = από το λίζει = παίζει.
ΙS = από το είς.
KARAT = εκ του κεράτιον, (μικρό κέρας για τη στάθμιση βάρους).
KISS ME = εκ του κύσον με = φίλησέ με (...είπε ο Οδυσσέας στην Πηνελόπη).
LORD = εκ του λάρς. Οι Πελασγικές Ακροπόλεις ονομάζονταν Λάρισσες και ο διοικητής τους λάρς ή λαέρτης. Όπως: Λαέρτης - πατέρας του Οδυσσέα).
LOVE = λατινικό: love από το 'λάFω'. Το δίγαμμα (F) γίνεται 'αυ' και 'λάF ω ' σημαίνει ''θέλω πολύ''.
MARMELADE = λατινικά melimelum από το μελίμηλον = κυδώνι.
MATRIX = από το μήτρα.
MATURITY = λατινικά: maturus από το μαδαρός= υγρός.
MAXIMUM = λατινικά: maximum από το μέγιστος.
MAYONNAISE = από την πόλη Mayon, που πήρε το όνομά της από το Μάχων = ελληνικό όνομα και αδελφός του Αννίβα.
ME = από το με.
MEDICINE = λατινικά :medeor από το μέδομαι, μήδομαι = σκέπτομαι, πράττω επιδέξια. Και μέδω = φροντίζω, μεδέων = προστάτης.
MENACE = από το μήνις.
MENTOR = από το μέντωρ.
MINE = από το Μινώαι (= λιμάνια του Μίνωα, όπου γινόταν εμπόριο μεταλλευμάτων. «Κρητών λιμένες, Μίνωαι καλούμεναι». (Διοδ.Σικελ.Ε'84,2).
MINOR = λατινικά: minor από το μινύς = μικρός. Στα επίσημα γεύματα είχαν το μινύθες γραμμάτιον, ένα μικρό κείμενο στο οποίο αναγραφόταν τι περιελάμβανε το γεύμα. Παράγωγο το... menu!
MODEL = από το μήδος= σχέδιο (η ίδια ρίζα με τη μόδα (= moda ).
MOKE = από το μώκος = αυτός που χλευάζει.
MONEY = λατινικό: moneta από το μονία = μόνη επωνυμία της Θεάς Ήρας: Ηραμονία. Στο προαύλιο του ναού της Θεάς στη Ρώμη ήταν το νομισματοκοπείο και τα νομίσματα έφεραν την παράστασή της, (monetae).
MOTHER = από το μάτηρ, μήτηρ.
MOVE = από το ομηρικό αμείβου = κουνήσου!
MOW = από το αμάω = θερίζω.
NIGHT = από το νύχτα.
NO = λατινικό: non, ne εκ του εκ του νη: αρνητικό μόριο (''νέ τρώει, νέ πίνει''), ή ( νηπενθής = απενθής, νηνεμία = έλλειψη ανέμου.
PAUSE = από το παύση.
RESISTANCE = από το ρά + ίστημι.
RESTAURANT = από το ρά + ίσταμαι = έφαγα και στηλώθηκα.
RESTORATION = λατινικά restauro από το ρά+ίστημι, όπου το ρά δείχνει συνάρτηση, ακολουθία, π.χ. ρά-θυμος, και ίστημι = στήνομαι.
SERPENT = λατινικά serpo από το έρπω (ερπετό). H δασεία (') προφέρεται ως σ = σερπετό.
SEX = από το έξις. Η λέξη δασύνεται και η δασεία μετατρέπεται σε σίγμα και = s + έξις.
SIMPLE = από το απλούς (η λέξη δασύνεται).
SPACE = από το σπίζω = εκτείνω διαρκώς.
SPONSOR από το σπένδω = προσφέρω ( σπονδή).
TRANSFER από το τρύω (διαπερνώ) + φέρω. Transatlantic = διαπερνώ τον Ατλαντικό.
TURBO = από το τύρβη = κυκλική ταραχώδης κίνηση.
YES = από το γέ = βεβαίως.
WATER = από το Ύδωρ (νερό), με το δ να μετατρέπεται σε τ. 

 
Eργασία βασισμένη σε Μελέτη της ομογενούς καθηγήτριας Αναστασίας Γονέου , Με τίτλο «Ελληνική Γλώσσα - τροφός όλων των γλωσσών», η Αναστασία Πηγή:
http://durabond.ca/gdouridas/glossa2.html

Γενοκτονία των Ποντίων.Τό άγνωστο ελληνικό ολοκαύτωμα

Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 - 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του αιώνα μας.

Το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923. Η αναγνώριση αυτή, παρόλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. Γιατί η ήττα του 1922, η "νέα τάξη πραγμάτων" που επικράτησε τότε, με την απόλυτη συνενοχή ολόκληρου του ελλαδικού πολιτικού κατεστημένου, περιόρισαν ουσιαστικά όχι μόνο τα γεωγραφικά όρια του ελληνισμού αλλά και τα διανοητικά. Ο περιορισμός των πνευματικών νεοελληνικών οριζόντων είχε άμεση αντανάκλαση στη ελλειματική ιστορική μνήμη των σύγχρονων Ελλήνων.

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Χρήστος Γιανναράς,

Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών

 

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Ομιλία την 19η Μαΐου 2006, την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, στην πλατεία της Αγίας Σοφίας, στη Θεσσαλονίκη.

 

Συναχθήκαμε εδώ σήμερα να διαδηλώσουμε πιστότητα στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

 

Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω: Ημέρα μνήμης δεν σημαίνει ημέρα συναισθηματικής απλώς εκτόνωσης. Θρηνούμε τη δολοφονία 353.000 Ελλήνων από τις στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις του τουρκικού κράτους, στα πλαίσια κεντρικής πολιτικής απόφασης και μεθοδικά σχεδιασμένης στρατηγικής. Η οδύνη είναι ανεξάλειπτη και αφόρητη, αλλά μόνη η οδύνη μένει πάντοτε άγονη.

 

Γενοκτονία των Ποντίων - Οι υπεύθυνοι

Abdul Hamit ΙΙ - Αμπτούλ Χαμίτ Β'
(Σουλτάνος 31.Αυγούστου 1876 έως 27.Απριλίου 1909)

Αμπντούλ Χαμίτ Β'

Ο 34ος Οθωμανός σουλτάνος, ανήλθε στο θρόνο με παλατιανό πραξικόπημα. Εγκαινίασε ένα καθεστώς στυγνής απολυταρχίας. Το παλάτι ήταν η μοναδική πηγή εξουσίας και ένα περίτεχνο δίκτυο πρακτόρων του είχε απλωθεί σε όλη την αυτοκρατορία, καταγράφοντας και την παραμικρή δραστηριότητα των πολιτών. Κέρδισε κάποια δόξα με τον νικηφόρο πόλεμο του 1897 κατά της Ελλάδας. Μετά τις σφαγές που εξαπέλυσε κατά των Αρμενίων στα 1894 - 1896 (με 300.000 θύματα) οι Ευρωπαίοι τον ονόμασαν Ερυθρό Σουλτάνο. Ανετράπη από τους Νεότουρκους (Απρίλιο 1909), και πέθανε το 1918 στην Κωνσταντινούπολη.

Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, 10.5.1799-29.10.1869

Aπό τον θρίαμβο στην Αράχωβα, στην αρχιστρατηγία των επαναστατημένων Ελλήνων κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο

Πρόλογος - Γένννηση, καταγωγή και η μύηση στην Φιλική εταιρεία
Ο Χριστόδουλος Χατζηπέτρος (η Χατζηπέτρου) γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1799 στο Βετερνίκ (Νεραϊδοχώρι) Τρικάλων και ήταν Βλαχικής καταγωγής από τον Ασπροπόταμο. Η οικογένεια του, οι Χατζηπέτροι ήταν πρόκριτοι της περιοχής για πάνω από 200 χρόνια, προνόμιο που τους αφαιρέθηκε από τον Αλή Πασά μόλις το 1813. Ο πατέρας του Γεώργιος Χατζηπέτρος, ήταν ο πλουσιότερος γαιοκτήμονας της περιοχής με πολύ μεγάλη περιουσία, μέρος της οποίας έχασε όταν εξερράγη η επανάσταση του 1821. Η οικογένεια του Χριστόδουλου αποφάσισε να τον μορφώσει ώστε να ασχοληθεί με το εμπόριο, έτσι τον έστειλε σε Ελληνικό σχολείο στις Σέρρες. Ο Χατζηπέτρος όμως είχε άλλες προτεραιότητες στην ζωή του. Διέκοψε τις σπουδές του στις Σέρρες και ταξίδεψε στην Βιέννη το 1814, όπου παρά το νεαρό της ηλικίας του, κατάφερε να συναντήσει τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, από τον οποίο ζήτησε να απελευθερώσει τους Έλληνες από τον Τουρκικό ζυγό, χωρίς φυσικά αποτέλεσμα.

Η ποντιακή διάλεκτος στην Τουρκία

Μετά την οθωμανική κατάκτηση του Εύξεινου Πόντου, ακολούθησε και ο βίαιος εξισλαμισμός των Ελλήνων. Οι πρώτοι εξισλαμισμοί ελληνικών πληθυσμών του Πόντου σημειώνονται στην περιοχή του Όφεως, ακολουθούν οι περιοχές των Σουρμένων, Αργυρούπολης, Τόνιας και άλλες. Ωστόσο ένας μεγάλος αριθμός Ελλήνων διατήρησαν τη γλώσσα τους, την ποντιακή διάλεκτο και εν μέρει χριστιανική θρησκεία τους κρυφά. Το Φεβρουάριο του 1856 υπό την πίεση των ευρωπαϊκών δυνάμεων, ο Σουλτάνος υπέγραψε το Χάτι-Χουμαγιούν, με το οποίο κάθε Οθωμανός υπήκοος ήταν ελεύθερος να αλλάξει θρησκεία χωρίς να κινδυνεύει η ζωή του. Ωστόσο οι εξελίξεις με την άνοδο των Νεότουρκων και την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν επέτρεψαν διάσωση της γλώσσας, όπως θα έπρεπε καθώς και τη μεταστροφή στην αρχική θρησκεία.

Κράνα: ένας «άγνωστος» καρπός με σημαντικά οφέλη για την υγεία

Φωτογραφία: http://en.wikipedia.org

Εσείς ξέρετε τα κράνα; Αν όχι, θα πρέπει να κάνετε μια προσπάθεια, όχι μόνο να τα δοκιμάσετε, μιας και έχουν υπέροχη γεύση, αλλά και να τα εντάξετε στη διατροφή σας γενικότερα, αφού αυτά τα φθινοπωρινά μικρά κόκκινα φρουτάκια, μπορούν να κάνουν «θαύματα» στην υγεία σας. Δείτε γιατί…

Το Πασχαλινό Τραπέζι και Άλλα Έθιμα

Τα Πασχαλινά φαγητά στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη προετοιμάζονται εκ των προτέρων, και ευλογούνται από τον παπά προτού τα δοκιμάσει κανείς. Η παράδοση του Πασχαλινού Αμνού εξασφαλίζει αξιοζήλευτη θέση στο Πασχαλινό τραπέζι, αν και σε μερικές χώρες ένα γλύκισμα μπορεί να γίνει το υποκατάστατό του. Στην Πολωνία το αρνί φτιάχνεται από βούτυρο και περιστοιχίζεται από πολυάριθμα πιάτα που περιέχουν ζαμπόν, ψητό μοσχάρι, λουκάνικο και άλλες λιχουδιές. Σαν γενικός κανόνας το τραπέζι διακοσμείται όμορφα με λινό τραπεζομάντιλο, λουλούδια και γιρλάντες.

Εθιμοτυπικά χρησιμοποιείτο μια εποχή το ξινό βότανο για να δώσει άρωμα στα Πασχαλινά κέικ και τις πουτίγκες. Σπάνια χρησιμοποιείται στις μέρες μας, εξαιτίας της πικρής του γεύσης που αρχικά συμβόλιζε τα πικρά βότανα του Εβραϊκού Πασχαλινού γεύματος. Στην Αγγλία μια κόκκινη ρέγγα, που μοιάζει σαν έναν άνθρωπο πάνω στη ράχη αλόγου, στη βάση ενός καλαμποκιού, τρώγεται την Ημέρα του Πάσχα, ενώ τα ραπανάκια ήταν η σπεσιαλιτέ της εποχής. Στην Πολωνία τα αγόρια της επαρχίας παίρνουν ένα δοχείο χυλού –φτιαγμένο από νερό αναμιγμένο με σίκαλη και μαγιά- και μια ρέγγα, και το κάνουν ταμπούρλο έξω από το χωριό πριν το θάψουν. Επειδή οι πιστοί ζούσαν με ελάχιστα την περίοδο της νηστείας, τα αγόρια διασκέδαζαν κάνοντας την κηδεία της τροφής.

Νησιά του Αιγαίου: Από πού πήραν το όνομά τους;; (7)

Τέλενδος: Στη θέση της Τελένδου στα αρχαία χρόνια έκειτο η αρχαία Κέλερις. Η Τέλενδος έγινε νησί με τον καταστροφικό σεισμό του 535 μ.Χ. Στο καταβυθισμένο κομμάτι, όπου το Στενό της Τελένδου, ήταν κτισμένη η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού, η Ποθαία. Αργότερα το νησί αποτέλεσε ξεχωριστό βασίλειο! Το νησί μιας καλλονής, μιας μαρμαρωμένης βασιλοπούλας, της Πόθας, λένε...
Η Πόθα αγάπησε το βασιλόπουλο του Καστελιού, την εποχή που τα βασίλειά τους ήταν σε πόλεμο. Ο πατέρας της είπε στον πρίγκηπα του Καστελιού, πως θα του τη δώσει γυναίκα του μόνο εάν κολυμπήσει από την Τέλενδο στο Καστέλι, κρατώντας στα χέρια του δύο αναμμένα κεριά... Και να φτάσει απέναντι χωρίς να του σβήσουν... Πράγμα φυσικά αδύνατον. Αλλά ο ερωτευμένος νέος το... προσπάθησε. Το βασιλόπουλο δεν τα κατάφερε και ο πατέρας της Πόθας δεν του την έδωσε για γυναίκα του. Έτσι οι δύο νέοι σκέφτηκαν να αυτοκτονήσουν στο μέσον της απόστασης που χώριζε τα βασίλειά τους, και να μείνουν για πάντα ενωμένοι στον βυθό της θάλασσας, μακριά από τις μικρότητες των ανθρώπων. Ακόμη και σήμερα, λένε, υπάρχει ένα άγαλμα νέου, που κοιτάει προς τον ουρανό, στο μέσον του θαλάσσιου πόρου Τελένδου - Καλύμνου... Όλοι σκύβουν καθώς περνούν τον πόρο, στα καθαρά νερά, να δουν τους νέους... Μάταια όμως... Ο βυθός τους αγάπησε τόσο, που τους κρύβει ακόμη καλά.
Γλωσσολογικά η ρίζα του τοπωνυμίου είναι η τελ- > τέλος. Και πράγματι εδώ τελειώνει η Κάλυμνος.

Η Τέλενδος (και ο θαλάσσιος πόρος μεταξύ Τελένδου - Καλύμνου)

Τήλος: Η Τήλος έλκει την ονομασία της από τη νύμφη Τήλι (ή Τάλι), που θα πει η αναγεννώμενη, αναδυομένη εκ της θαλάσσης (της αλός). Ή από τη ρίζα ταλ- = αυξάνεσθαι, βλασταίνειν (> τηλεθάω = πρασινίζω, θάλλω, βλασταίνω. Τηλύγετος = ομοσχαναθρεμμένος. Ατάλλω = ανατρέφω).

Ίσως και εκ του ουσιαστικού τήλις (τήλινο μύρο), που ήταν το φυτό κύτινος, ο γνωστός κορίανδρος ή κόλιαντρος (μοσχόσιτο ή μοσχοσίτι).
Τήνος: Το όνομα της Τήνου δηλώνει το σχήμα της: από τη ρίζα ταν- > ταναός, ταναδός, ταναόδειρος (ο μακρυλαίμης) = ο μακρύς, ο (εκ)τεταμένος (σχετικό το Καναδάς. 

Η ρίζα ενυπάρχει ακόμη και ως μυκηναϊκη tanawo. Λεγόταν και Οφιούσσα και Υδρόεσσα και Υδρούσα.
Φολέγανδρος: Ονομάστηκε έτσι από τον Φολέγανδρο, τον πρώτο οικιστή της, ο οποίος ήταν γιος του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης.

Αναφέρεται και ως Φολέκανδρος, Φελόκανδρος, Φιλόκανδρος, Φλέγανδρος (παραπέμπει στην εποχή των φλεγόντων ηφαιστείων των Κυκλάδων), Λέγανδρος, Πολύκανδρος, Πολύανδρος, Πολυκάντια, (το) Πολύκαντρο (από ναυτικούς),  Polinno, Pholegandrow και Μπελίκεντρα.
Φούρνοι: Η συστάδα τριών νήσων Φούρνοι στα αρχαία χρόνια λεγόταν Κορσεαί, Κορασσία, Κόρσειαι, Κρουσσαί, Κορεσσαί, Κορεσαί ή Κοροίαι. Κολυμπούν στον "κόρφο" Σάμου - Ικαρίας - Πάτμου, εξ ου και το αρχαίο όνομά τους.

Επικράτησε το όνομα της μεγαλύτερης νήσου της συστάδας. Τα άλλα δύο νησίδια είναι η Θύμαινα και ο Αγ. Μηνάς.
Χάλκη: Πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι μυθικοί Τιτάνες, οι οποίοι κατοίκησαν τους άγονους μυτερούς βράχους του νησιού και εξόρυξαν απ' αυτούς χαλκό. 

Έτσι ονομάστηκε η νήσος του Απόλλωνα, από το προϊόν της.
Χίος: Η Χίος ήταν μια θυγατέρα του Ωκεανού, από την οποία ονομάστηκε η μυροβόλος νήσος. Ή από τον Χίο, τον γιο του Ποσειδώνα (ή του Ωκεανού) και κάποιας επιχώριας νύμφης. Ο Ποσειδώνας έφτασε στο νησί όταν ήταν ακόμη έρημος. Συνευρέθηκε με μια όμορφη νύμφη, από τις ωδίνες της οποίας προκλήθηκε ξαφνικά χιόνι εξ ουρανού!
Έτσι τον γιο του Ποσειδώνα τον ονόμασαν Χίο και το νησί του βεβαίως.

Κατ' άλλους ονομάστηκε από τον Χίο, τον γιο του Απόλλωνα και της Αγαθίππης. Ή από την Χιόνα, την εγγονή του Μίνωα, θυγατέρα του Κρητικού Οινοπίωνος, του πρώτου οικιστή του νησιού κατά την κρητική αλήθεια, ο οποίος ως γιος του Βάκχου (και της Αριάδνης) δίδαξε στους ντόπιους την αμπελουργία - σ' αυτήν οφειλόταν μέρος της ακμής των πρώτων χρόνων του νησιού. Τελος, άλλα ονόματα - επίθετα της νήσου είναι Αιθάλη ή Αίθλη, Μάκρις, Οινηρά, Οφιούσσα, Πιτυούσσα κ.ά.
Γλωσσολογικά, το τοπωνύμιο ετυμολογείται από την ρίζα χ- >χιτών, κιτών, κιθών, που σημαίνει το μέρος του σανδαλιού που καλύπτει το πόδι, αλλά και τον ποδήρη χιτώνα. Και πράγματι, αν δεις τη Χίο στο χάρτη μοιάζει με... πατούσα!
Ψαρά: Το νησί ήταν κατοικημένο από την αρχαιότητα, όταν το έλεγαν Ψύρα και Ψυρία. Αργότερα, κατά παράφραση και προς ανάδειξη της αλιευτικής ικανότητας των κατοίκων του, το είπαν Ψαρά.

Ψέριμος: Το μεγαλύτερο μετά την Κάλυμνο, από τα νησιά των Καλυδνών. Η νήσος στα αρχαία χρόνια καλούνταν Υψίρισμα. Άρα το Ψέριμος είναι παράφρασή του.
Γλωσσολογικά, από τη ρίζα ψερ - (ψελ-, ψαρ-, ψολ-) που δίνει λέξεις σχετικές με τη σκοτεινόχρωμη απόχρωση.

Άρα Ψέριμος = η σκοτούσα, η σκοτία, η σκοτεινόχρωμη. Καλείται δε λαϊκά και Κάππαρη (Κάππαρις) εξαιτίας του περίφημου φυτού της. 

ΤΕΛΟΣ

 
 Η ετυμολογία των νήσων είναι του συγγραφέα - λαογράφου Γιώργου Λεκάκη

... στο χείλος της Αβύσσου!!

…επίσκεψη στον Μεροβίγγειο για την Περσεφόνη.
Ο επόμενος σταθμός
μετά την είσοδο στο Άγνωστο,
είναι το περπάτημα
…στο χείλος της Αβύσσου!
Είναι ο 8ος οίκος,ο Σκορπιός, ο Αετός, ο Πλούτωνας και το σκοτεινό του βασίλειο, ο Ήφαιστος και το εργαστήρι του, ο Αδης, το προσωπικό υποσυνείδητο, η σκιά, ο άνιμους, η άνιμα, ο έρωτας, το σεξ, η σεξουαλική ενέργεια, η χρήση της και η κατάχρηση, η μαγεία, τα μυστήρια, ο Γολγοθάς, ο σταυρός, η σταύρωση, η Γνώση και οι αγγελιοφόροι της, η αναγέννηση.
Ο Κέρβερος, η Κίρκη, η κάθοδος του Οδυσσέα και του Ηρακλή στον Άδη, και η επάνοδο τους.
Ο 8ος οίκος είναι ο σπόρος!
O σπόρος που καθορίζει και το είδος του δέντρου και τους καρπούς… που θα βγάλει.
Ο Πλούτωνας έχει το κλειδί του DNA και ο Ερμής είναι ο κλειδοκράτορας μαζί με το κηρύκειο του.

Ο Πλούτωνας και ο Ερμής ο ψυχοπομπός συνεργάζονται στενά και ο Λόγος του Ερμή, όταν σε κλέβει και σε εξαπατά σε οδηγεί στον θάνατο, όχι μόνο με την φυσική του σημασία αλλά και με την συμβολική.
Σε οδηγεί στην ψευδαίσθηση, στην αδράνεια, στην αυτοΰπνωση και ύπνωση, στην ομίχλη ξεμένεις σε παγιδευτικούς τόπους και νησιά και ψεύτικους λόγους, αποχαυνωτικούς που αρέσκεσαι να πιστεύεις και σε εφησυχάζουν ενώ “το σπίτι σου έχει πάρει φωτιά”.
Κατεβαίνοντας στο Βασίλειο του Άδη θα συναντήσεις πολλές σκιές περπατώντας στην σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου καθ΄όλο το μήκος της.
Μία από αυτές είναι η δική σου!