Το Πασχαλινό Τραπέζι και Άλλα Έθιμα

Τα Πασχαλινά φαγητά στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη προετοιμάζονται εκ των προτέρων, και ευλογούνται από τον παπά προτού τα δοκιμάσει κανείς. Η παράδοση του Πασχαλινού Αμνού εξασφαλίζει αξιοζήλευτη θέση στο Πασχαλινό τραπέζι, αν και σε μερικές χώρες ένα γλύκισμα μπορεί να γίνει το υποκατάστατό του. Στην Πολωνία το αρνί φτιάχνεται από βούτυρο και περιστοιχίζεται από πολυάριθμα πιάτα που περιέχουν ζαμπόν, ψητό μοσχάρι, λουκάνικο και άλλες λιχουδιές. Σαν γενικός κανόνας το τραπέζι διακοσμείται όμορφα με λινό τραπεζομάντιλο, λουλούδια και γιρλάντες.

Εθιμοτυπικά χρησιμοποιείτο μια εποχή το ξινό βότανο για να δώσει άρωμα στα Πασχαλινά κέικ και τις πουτίγκες. Σπάνια χρησιμοποιείται στις μέρες μας, εξαιτίας της πικρής του γεύσης που αρχικά συμβόλιζε τα πικρά βότανα του Εβραϊκού Πασχαλινού γεύματος. Στην Αγγλία μια κόκκινη ρέγγα, που μοιάζει σαν έναν άνθρωπο πάνω στη ράχη αλόγου, στη βάση ενός καλαμποκιού, τρώγεται την Ημέρα του Πάσχα, ενώ τα ραπανάκια ήταν η σπεσιαλιτέ της εποχής. Στην Πολωνία τα αγόρια της επαρχίας παίρνουν ένα δοχείο χυλού –φτιαγμένο από νερό αναμιγμένο με σίκαλη και μαγιά- και μια ρέγγα, και το κάνουν ταμπούρλο έξω από το χωριό πριν το θάψουν. Επειδή οι πιστοί ζούσαν με ελάχιστα την περίοδο της νηστείας, τα αγόρια διασκέδαζαν κάνοντας την κηδεία της τροφής.

Νησιά του Αιγαίου: Από πού πήραν το όνομά τους;; (7)

Τέλενδος: Στη θέση της Τελένδου στα αρχαία χρόνια έκειτο η αρχαία Κέλερις. Η Τέλενδος έγινε νησί με τον καταστροφικό σεισμό του 535 μ.Χ. Στο καταβυθισμένο κομμάτι, όπου το Στενό της Τελένδου, ήταν κτισμένη η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού, η Ποθαία. Αργότερα το νησί αποτέλεσε ξεχωριστό βασίλειο! Το νησί μιας καλλονής, μιας μαρμαρωμένης βασιλοπούλας, της Πόθας, λένε...
Η Πόθα αγάπησε το βασιλόπουλο του Καστελιού, την εποχή που τα βασίλειά τους ήταν σε πόλεμο. Ο πατέρας της είπε στον πρίγκηπα του Καστελιού, πως θα του τη δώσει γυναίκα του μόνο εάν κολυμπήσει από την Τέλενδο στο Καστέλι, κρατώντας στα χέρια του δύο αναμμένα κεριά... Και να φτάσει απέναντι χωρίς να του σβήσουν... Πράγμα φυσικά αδύνατον. Αλλά ο ερωτευμένος νέος το... προσπάθησε. Το βασιλόπουλο δεν τα κατάφερε και ο πατέρας της Πόθας δεν του την έδωσε για γυναίκα του. Έτσι οι δύο νέοι σκέφτηκαν να αυτοκτονήσουν στο μέσον της απόστασης που χώριζε τα βασίλειά τους, και να μείνουν για πάντα ενωμένοι στον βυθό της θάλασσας, μακριά από τις μικρότητες των ανθρώπων. Ακόμη και σήμερα, λένε, υπάρχει ένα άγαλμα νέου, που κοιτάει προς τον ουρανό, στο μέσον του θαλάσσιου πόρου Τελένδου - Καλύμνου... Όλοι σκύβουν καθώς περνούν τον πόρο, στα καθαρά νερά, να δουν τους νέους... Μάταια όμως... Ο βυθός τους αγάπησε τόσο, που τους κρύβει ακόμη καλά.
Γλωσσολογικά η ρίζα του τοπωνυμίου είναι η τελ- > τέλος. Και πράγματι εδώ τελειώνει η Κάλυμνος.

Η Τέλενδος (και ο θαλάσσιος πόρος μεταξύ Τελένδου - Καλύμνου)

Τήλος: Η Τήλος έλκει την ονομασία της από τη νύμφη Τήλι (ή Τάλι), που θα πει η αναγεννώμενη, αναδυομένη εκ της θαλάσσης (της αλός). Ή από τη ρίζα ταλ- = αυξάνεσθαι, βλασταίνειν (> τηλεθάω = πρασινίζω, θάλλω, βλασταίνω. Τηλύγετος = ομοσχαναθρεμμένος. Ατάλλω = ανατρέφω).

Ίσως και εκ του ουσιαστικού τήλις (τήλινο μύρο), που ήταν το φυτό κύτινος, ο γνωστός κορίανδρος ή κόλιαντρος (μοσχόσιτο ή μοσχοσίτι).
Τήνος: Το όνομα της Τήνου δηλώνει το σχήμα της: από τη ρίζα ταν- > ταναός, ταναδός, ταναόδειρος (ο μακρυλαίμης) = ο μακρύς, ο (εκ)τεταμένος (σχετικό το Καναδάς. 

Η ρίζα ενυπάρχει ακόμη και ως μυκηναϊκη tanawo. Λεγόταν και Οφιούσσα και Υδρόεσσα και Υδρούσα.
Φολέγανδρος: Ονομάστηκε έτσι από τον Φολέγανδρο, τον πρώτο οικιστή της, ο οποίος ήταν γιος του βασιλιά Μίνωα της Κρήτης.

Αναφέρεται και ως Φολέκανδρος, Φελόκανδρος, Φιλόκανδρος, Φλέγανδρος (παραπέμπει στην εποχή των φλεγόντων ηφαιστείων των Κυκλάδων), Λέγανδρος, Πολύκανδρος, Πολύανδρος, Πολυκάντια, (το) Πολύκαντρο (από ναυτικούς),  Polinno, Pholegandrow και Μπελίκεντρα.
Φούρνοι: Η συστάδα τριών νήσων Φούρνοι στα αρχαία χρόνια λεγόταν Κορσεαί, Κορασσία, Κόρσειαι, Κρουσσαί, Κορεσσαί, Κορεσαί ή Κοροίαι. Κολυμπούν στον "κόρφο" Σάμου - Ικαρίας - Πάτμου, εξ ου και το αρχαίο όνομά τους.

Επικράτησε το όνομα της μεγαλύτερης νήσου της συστάδας. Τα άλλα δύο νησίδια είναι η Θύμαινα και ο Αγ. Μηνάς.
Χάλκη: Πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι μυθικοί Τιτάνες, οι οποίοι κατοίκησαν τους άγονους μυτερούς βράχους του νησιού και εξόρυξαν απ' αυτούς χαλκό. 

Έτσι ονομάστηκε η νήσος του Απόλλωνα, από το προϊόν της.
Χίος: Η Χίος ήταν μια θυγατέρα του Ωκεανού, από την οποία ονομάστηκε η μυροβόλος νήσος. Ή από τον Χίο, τον γιο του Ποσειδώνα (ή του Ωκεανού) και κάποιας επιχώριας νύμφης. Ο Ποσειδώνας έφτασε στο νησί όταν ήταν ακόμη έρημος. Συνευρέθηκε με μια όμορφη νύμφη, από τις ωδίνες της οποίας προκλήθηκε ξαφνικά χιόνι εξ ουρανού!
Έτσι τον γιο του Ποσειδώνα τον ονόμασαν Χίο και το νησί του βεβαίως.

Κατ' άλλους ονομάστηκε από τον Χίο, τον γιο του Απόλλωνα και της Αγαθίππης. Ή από την Χιόνα, την εγγονή του Μίνωα, θυγατέρα του Κρητικού Οινοπίωνος, του πρώτου οικιστή του νησιού κατά την κρητική αλήθεια, ο οποίος ως γιος του Βάκχου (και της Αριάδνης) δίδαξε στους ντόπιους την αμπελουργία - σ' αυτήν οφειλόταν μέρος της ακμής των πρώτων χρόνων του νησιού. Τελος, άλλα ονόματα - επίθετα της νήσου είναι Αιθάλη ή Αίθλη, Μάκρις, Οινηρά, Οφιούσσα, Πιτυούσσα κ.ά.
Γλωσσολογικά, το τοπωνύμιο ετυμολογείται από την ρίζα χ- >χιτών, κιτών, κιθών, που σημαίνει το μέρος του σανδαλιού που καλύπτει το πόδι, αλλά και τον ποδήρη χιτώνα. Και πράγματι, αν δεις τη Χίο στο χάρτη μοιάζει με... πατούσα!
Ψαρά: Το νησί ήταν κατοικημένο από την αρχαιότητα, όταν το έλεγαν Ψύρα και Ψυρία. Αργότερα, κατά παράφραση και προς ανάδειξη της αλιευτικής ικανότητας των κατοίκων του, το είπαν Ψαρά.

Ψέριμος: Το μεγαλύτερο μετά την Κάλυμνο, από τα νησιά των Καλυδνών. Η νήσος στα αρχαία χρόνια καλούνταν Υψίρισμα. Άρα το Ψέριμος είναι παράφρασή του.
Γλωσσολογικά, από τη ρίζα ψερ - (ψελ-, ψαρ-, ψολ-) που δίνει λέξεις σχετικές με τη σκοτεινόχρωμη απόχρωση.

Άρα Ψέριμος = η σκοτούσα, η σκοτία, η σκοτεινόχρωμη. Καλείται δε λαϊκά και Κάππαρη (Κάππαρις) εξαιτίας του περίφημου φυτού της. 

ΤΕΛΟΣ

 
 Η ετυμολογία των νήσων είναι του συγγραφέα - λαογράφου Γιώργου Λεκάκη

... στο χείλος της Αβύσσου!!

…επίσκεψη στον Μεροβίγγειο για την Περσεφόνη.
Ο επόμενος σταθμός
μετά την είσοδο στο Άγνωστο,
είναι το περπάτημα
…στο χείλος της Αβύσσου!
Είναι ο 8ος οίκος,ο Σκορπιός, ο Αετός, ο Πλούτωνας και το σκοτεινό του βασίλειο, ο Ήφαιστος και το εργαστήρι του, ο Αδης, το προσωπικό υποσυνείδητο, η σκιά, ο άνιμους, η άνιμα, ο έρωτας, το σεξ, η σεξουαλική ενέργεια, η χρήση της και η κατάχρηση, η μαγεία, τα μυστήρια, ο Γολγοθάς, ο σταυρός, η σταύρωση, η Γνώση και οι αγγελιοφόροι της, η αναγέννηση.
Ο Κέρβερος, η Κίρκη, η κάθοδος του Οδυσσέα και του Ηρακλή στον Άδη, και η επάνοδο τους.
Ο 8ος οίκος είναι ο σπόρος!
O σπόρος που καθορίζει και το είδος του δέντρου και τους καρπούς… που θα βγάλει.
Ο Πλούτωνας έχει το κλειδί του DNA και ο Ερμής είναι ο κλειδοκράτορας μαζί με το κηρύκειο του.

Ο Πλούτωνας και ο Ερμής ο ψυχοπομπός συνεργάζονται στενά και ο Λόγος του Ερμή, όταν σε κλέβει και σε εξαπατά σε οδηγεί στον θάνατο, όχι μόνο με την φυσική του σημασία αλλά και με την συμβολική.
Σε οδηγεί στην ψευδαίσθηση, στην αδράνεια, στην αυτοΰπνωση και ύπνωση, στην ομίχλη ξεμένεις σε παγιδευτικούς τόπους και νησιά και ψεύτικους λόγους, αποχαυνωτικούς που αρέσκεσαι να πιστεύεις και σε εφησυχάζουν ενώ “το σπίτι σου έχει πάρει φωτιά”.
Κατεβαίνοντας στο Βασίλειο του Άδη θα συναντήσεις πολλές σκιές περπατώντας στην σκοτεινή πλευρά του ανθρώπου καθ΄όλο το μήκος της.
Μία από αυτές είναι η δική σου!

Ο Dr. Google διέγνωσε...

Ήξερα ότι ήταν εκεί,  απλώς επέλεγα να το αγνοώ. Εννοώ, ο όγκος.

Δύο πράγματα συνέβησαν που με έκαναν να προσπαθώ να το αγνοώ. Το ένα ήταν ότι το ισχιακό κόκκαλο μου άρχισε να τσούζει συχνά.  Το δεύτερο ήταν ότι πίνοντας  καφέ με μία  φίλη, μου είπε ότι ο φίλος ενός φίλου της που είχε ακριβώς τα ίδια συμπτώματα, διαπίστωσε τελικά ότι είχε επιθετικό καρκίνο του μαστού. Πίστεψα αμέσως ότι είχα ακριβώς την ίδια αρρώστια.

Ήμουν ήδη ψυχολογικά πεσμένη,  πρόσφατα είχα αντιμετωπίσει την ταχεία κατάρρευση της μητέρας μου και τελικά τον θάνατο της από καρκίνο. Συνέβη γρήγορα και ήταν τρομακτικό.

Παρόλο  που είχα  αισθανθεί τον όγκο περίπου πριν 1 μήνα , δεν ήμουν τότε έτοιμη να αντιμετωπίσω κι άλλα άσχημα νέα. Ούτε τότε, ούτε σίγουρα τώρα. Ήμουν ακόμα πολύ στεναχωρημένη. Θα μπορούσε να περιμένει. Γι 'αυτό και το ανέβαλα συνέχεια.  Μέχρι που ήπια  τον καφέ με την φίλη μου.

Και εκείνη την ημέρα, την ημέρα του καφέ και του τσούξιμου του ισχίου, πήγα στο σπίτι και κάθισα μπροστά από το laptop μου και διστακτικά το άνοιξα. Και τώρα μια συμβουλή: μόνο αν  θέλετε να τρομάξετε κάποιον εχθρό σας, επαναλαμβάνω μόνο τότε, ψάξτε στο Google την φράση "πόνος στο στήθος". Αμέσως θα συμβεί το ακόλουθο :

Θα πείσετε τον εαυτό σας ότι στην καλύτερη περίπτωση έχετε πρόωρη εμμηνόπαυση, και στη χειρότερη περίπτωση ότι έχετε καρκίνο του μαστού και κατά πάσα πιθανότητα θα πεθάνετε από μετάσταση καρκίνου των οστών.

Οπότε λογικό είναι να φαντάζεστε ότι αμέσως έκλεισα ραντεβού με το γιατρό μου. Σωστά; ΛΑΘΟΣ. Ω, όχι, δεν θα μπορούσα να ακούσω την αλήθεια, γιατί τότε θα γινόταν πραγματικότητα. Και δεν θα μπορούσα να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα. Τουλάχιστον όχι εκείνη την ημέρα. Σκέφτηκα ότι ίσως θα μπορούσα να βρω έναν εναλλακτικό τρόπο για τη διάγνωση των πολλών και εμφανών συμπτωμάτων μου. Θα μπορούσα ίσως να πάω στη δουλειά μου και να ξεχάσω όλη αυτή την κατάσταση . Ίσως να χρειάζεται να πάρω απλώς μερικές πολυβιταμίνες.

Γι 'αυτό αποφάσισα να το διερευνήσω λίγο περισσότερο. Κάθε βράδυ έμπαινα πιο βαθιά μέσα στο χάος του Δρ Google, κάνοντας κλικ από σύνδεσμο σε σύνδεσμο. Και στην συνέχεια, κάθε βράδυ πήγαινα στο κρεβάτι λίγο πιο φοβισμένη από το προηγούμενο βράδυ.

Μέχρι που  ξύπνησα μια μέρα και συνειδητοποίησα ότι ήταν αναπόφευκτο. Είχα σχεδόν αφεθεί  στη μοίρα μου. Είχα αρχίσει να κλαίω κρυφά στο ντους, για την στιγμή που θα λείψω από τη ζωή των παιδιών μου. Ωστόσο, είχα την ανάγκη να γνωρίζω με βεβαιότητα την αλήθεια, δεν θα μπορούσα πλέον να ζω με όλη αυτή την εσωτερική αναταραχή. Μετά από εβδομάδες , ήμουν έτοιμη να δω το γιατρό και να παραδοθώ στη μοίρα μου με την επισημοποίηση της διάγνωσης.

Μπήκα στο γραφείο του γιατρού με βαριά καρδιά και αμέσως ξέσπασα σε δάκρυα όταν του είπα ότι ο Δρ. Google είχε διαγνώσει ότι είχα καρκίνο του μαστού. Σηκώθηκε, έκλεισε την πόρτα, μου έδωσε ένα χαρτομάντιλο και μου είπε να ξαπλώσω στο κρεβάτι. Αφού έκανε μια γρήγορη ψηλάφηση, αμέσως μου είπε να σταματήσω να αγχώνομαι και ότι είναι περισσότερο από πιθανό πως έχω ένα καλοήθες ιναδένωμα. Μόνο και μόνο για να είναι σίγουρος, θα έπρεπε να κάνω έναν υπέρηχο.

Το υπερηχογράφημα μετατράπηκε σε βιοψία. Τι απίστευτη χαρά  να μου πει 3 ημέρες αργότερα ότι όλα είναι καλά και ότι απλώς θα έπρεπε να το παρακολουθώ τακτικά. Και ξέρω ότι αυτό ακούγεται ανόητο, αλλά ένιωσα σαν να μου είχε δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Αν είχα πάρει επαγγελματική διάγνωση αμέσως, θα είχα  γλιτώσει τον εαυτό μου από πολύ άγχος και αγωνία. Ο Δρ Google, ενώ είναι χρήσιμος σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν μπορεί ποτέ να υποκαταστήσει τον ειδικό.

    BERN MORLEY

Η επίδραση του διαδικτύου στον εγκέφαλο...

Ποτέ στην ιστορία ένα επικοινωνιακό μέσο δεν έχει ασκήσει τόσο πλατειά επίδραση στις σκέψεις μας, όσο το Ίντερνετ σήμερα. Σχετικά πρόσφατη μελέτη του University College London διαπιστώνει ότι πορευόμαστε προς μια ευρεία αλλαγή στον τρόπο που διαβάζουμε και σκεφτόμαστε.

Το διαδίκτυο έχει πλέον γίνει το καθολικό μέσο επικοινωνίας, ο παγκόσμιος δίαυλος αδιανόητων μέχρι πρόσφατα πληροφοριών, που με λίγα «κλικ» φτάνουν στα μάτια μας και στα αυτιά μας και από εκεί στον εγκέφαλό μας. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τα πλεονεκτήματα της άμεσης πρόσβασης σε έναν τέτοιο πλούτο γνώσεων - και ποιος αμφιβάλλει ότι κορωνίδα αυτής της διαδικασίας είναι η διάσημη πια μηχανή αναζήτησης Google;

Σε ένα μόλις λεπτό...

 

Για να κατανοήσουμε το απίστευτα μεγάλο μέγεθος του internet, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει στο παγκόσμιο διαδίκτυο σε ένα μόλις λεπτό.

• 600 βίντεο προστίθενται στο youtube
• 25 ώρες βίντεο προστίθενται στο youtube
• 13,000 εφαρμογές iPhone εγκαθίστανται
• 370,000 κλήσεις μέσω skype
• 320 νέοι λογαριασμοί twitter
• 98000 νέα tweets
• 6600 νέες φωτογραφίες προστίθενται στο flickr
• 510,040 νέα σχόλια στο facebook
• 79,364 νέες αναρτήσεις στο facebook
• 69,4445 νέες αναζητήσεις στο google
• 16,800,0000 νέα emails στέλνονται
• 60 νέα blogs
• 1500 νέες αναρτήσεις σε blogs
• Καταχωρούνται 70 νέα domains
• 1700 νέες εγκαταστάσεις του Firefox
• 710 υπολογισές πωλούνται
• 81 iPad πωλούνται
• 925 iPhone-4 πωλούνται
• 2500 μελανοταινίες πωλούνται
• 20,000,00 χρήστες internet παρακολουθούν πορνό
•  11 εκατομμύρια συνομιλίες μέσω Instant Messaging
• 103 συσκευές Blackberry πωλούνται
• 219,000$ πληρωμές μέσω PayPal
• 12 σαιτ πέφτουν θύμα επίθεσης από χάκερς
• 416 επιθέσεις σε σάιτς από χάκερς
• 232 υπολογιστές μολύνονται από malware
• 2.6 εκατομμύρια cds δεδομένων δημιουργούνται (ή 1.8TB δεδομένων)
• 450 Windows 7 πωλούνται

Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι αν σκεφτούμε τι συμβαίνει (προσεγγιστικά) κάθε δευτερόλεπτο :

• 10 βίντεο προστίθενται στο youtube, που αντιστοιχούν σε 25 λεπτά
• 200 εφαρμογές iPhone εγκαθίστανται
• 6000 κλήσεις μέσω skype
• 5 νέοι λογαριασμοί twitter και 1500 νέα tweets
• 110 νέες φωτογραφίες προστίθενται στο flickr
• 8500 νέα σχόλια στο facebook
• 1300 νέες αναρτήσεις στο facebook
• 11500 νέες αναζητήσεις στο google
• 3 εκατομμύρια νέα emails στέλνονται
• 1 νέο blog δημιουργείται
• 25 νέες αναρτήσεις σε blogs
• 1 νέο domain καταχωρείται
• 3650$ πληρωμές μέσω PayPal
• 7 επιθέσεις σε σάιτς από χάκερς
• 4 υπολογιστές μολύνονται από malware
• 30GB δεδομένων δημιουργούνται

Τα παραπάνω μπορούμε να τα δούμε στο infographic που ετοίμασε η Go-Globe.com.





by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Ιντερνετικές αλήθειες και ψέματα

Όπως είπε ο Μαρκ Τουέιν: « Ένα ψέμα μπορεί να έχει κάνει ήδη το γύρο του κόσμου, προτού καν η αλήθεια ξεκινήσει το ίδιο ταξίδι». Μήπως όμως το είπε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο Τζέιμς Κάλαχαν ή ο Τέρι Πράτσετ; Το Δίκτυο παραμένει αναποφάσιστο. Φαίνεται ότι όλοι τους έχουν παραφράσει μια παλιά παροιμία για το ψέμα και την αλήθεια, αλλά αναλόγως με τις διαφορετικές διαδικτυακές πηγές ο κάθε χρήστης μπορεί να επιλέξει τη δική του ιντερνετική αλήθεια.

Μία σειρά από ψεύτικα προφίλ και κυρίως ψεύτικες πληροφορίες (από χάκερ) σε λογαριασμούς του Τουίτερ μέσα στον Απρίλιο πυροδοτεί και πάλι τη διαλεκτική για την αξιοπιστία των πληροφοριών που διακινούνται στα κοινωνικά δίκτυα και τις συνέπειές τους στη διαμόρφωση των ειδήσεων, αλλά και την πραγματικότητα σε όλο τον κόσμο.

Στις αρχές του μήνα χάκερ μπήκαν στο Τουίτερ του Associated Press και έστειλαν την είδηση: « Έκτακτο γεγονός: Δύο εκρήξεις μέσα στο Λευκό Οίκο - τραυματισμένος ο Μπαράκ Ομπάμα». Το νέο κυκλοφόρησε μέσα σε δευτερόλεπτα στις ιστοσελίδες των διεθνών ΜΜΕ και έριξε κατά 150 μονάδες (προσωρινά) το δείκτη Dow Jones, προτού διαπιστωθεί η φάρσα. Το FBI τώρα διερευνά την υπόθεση. 

Ψεύτικες ειδήσεις, που κατά κύριο λόγο επηρεάζουν τις κινήσεις των αγορών και των επενδυτών, έχουν σταλεί μέσα από τους λογαριασμούς του Reuters, του CBS, του αμερικανικού National Public Radio. 

Το Τουίτερ και οι ισχυροί του 140 χαρακτήρες κατηγορούνται σφόδρα για την «εμπλοκή» ενός αθώου Σαουδάραβα στην τραγωδία στο Μαραθώνιο της Βοστόνης.

Η πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση, μέσα στον Απρίλιο, δεν είναι απλώς ένα «τιτίβισμα», αλλά η «γέννηση» του Σαντιάγκο Σουάλοου. Σύμφωνα με την Wikipedia, ο Σουάλοου, με πτυχία από ισχυρά αμερικανικά πανεπιστήμια, είναι φίλος του Στιβ Τζομπς της Apple, χαρισματικός ομιλητής, σύμβουλος και συγγραφέας, που ειδικεύεται στις αναλύσεις για το πώς επιδρούν τα κοινωνικά δίκτυα στην παραγωγή ειδήσεων. Το βιβλίο του εκδίδεται μέσα στη χρονιά και έχει περισσότερους από 80.000 φίλους στο Τουίτερ.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ο Σουάλοου δεν υπάρχει. Είναι το δημιούργημα του Κέβιν Αστον, ενός γκουρού της τεχνολογίας, που ήθελε να αποδείξει πώς οι νέες τεχνολογίες μπορούν να δώσουν ζωή σε ένα ψέμα. Ο Αστον εξηγεί πώς βήμα βήμα «έχτισε» τον Σουάλοου και το προφίλ του, αρχικά με τη δημιουργία ενός λογαριασμού στο gmail.com και στο Τουίτερ, πώς «αγόρασε» οπαδούς για το λογαριασμό από την ιστοσελίδα fiverr.com, πώς έστησε το προφίλ στη Wikipedia. Ηδη όμως ιστοσελίδες και μπλογκ είχαν φιλοξενήσει τη γνώμη και τα τιτιβίσματα του Σουάλοου.

Η ταχύτητα, ο αγώνας για την είδηση και η τάση της κοινωνίας να «καταβροχθίζει» τις ειδήσεις είναι στα στοιχεία που «δίνουν» ζωή στα ψέματα που κυκλοφορούν στα κοινωνικά δίκτυα και αναπαράγονται πολλές φορές στα διεθνή ΜΜΕ. Ετσι τουλάχιστον υποστηρίζει ο Τζέιμι Μπαρτ, επικεφαλής της δεξαμενής σκέψης Demos. Τα διεθνή ΜΜΕ και οι χρήστες, λέει ο Μπαρτ, οφείλουν να κατανοήσουν ότι τα «τιτιβίσματα» πρέπει να διασταυρώνονται και από άλλες πηγές -και κατά κύριο λόγο πηγές που έχουν την είδηση κατά προτίμηση όχι από λογαριασμούς του Τουίτερ.

  -  αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία  (29/4)

   zoornalistas.blogspot.gr

 http://antikleidi.com

Νησιά του Αιγαίου: Από πού πήραν το όνομά τους;; (6)

Σαμοθράκη: (ή Σαμοθρηικίη) αναφέρεται και ως Αιθιονία, Αιθιοπία, Ηλεκτρίς ή Ηλεκτρία, Θρακία, Θρηικίη Σάμος, Κυρβάντιον. Λαμπρή, Λευκανία (ή Λευκασία), Λευκωνία, Λευκωσία (ή Λευκοσία), Μελίτη, Σάλαμος, Σάμος, Σαμος Θρακία, Σαόνησος (ή Σαόννησος ή Σαόνηση), Σαωκίς, Στρατηγίς, Τρωική Νήσος κ.ά. (βλ. ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ - ΙΕΡΑ ΝΗΣΟΣ - Γ. Λεκάκη, εκδ. Ερωδιός). Πριν εγκατασταθούν εδώ οι Σάμιοι ονομαζόταν και Δαρδανία - ποιητικό όνομα εκ του βασιλιά της Δαρδάνου. Το όνομα του νησιού προκύπτει από τη μυκηναϊκή λέξη σάμος (= ύψος) και άρα Σαμοθράκη σημαίνει Υψηλή Θράκη. 

Παραδίδεται και επώνυμος ήρωας, ο Σαμόθραξ, υιός του Διός. Το δε όνομα Σαωκίς προκύπτει από το αρχαίο ελληνικό ρήμα σάω (=σώζω), γιατί πράγματι η νήσος διέσωσε το ανθρώπινο γένος της περιοχής, μετά την καταστροφή που έφερε ο κατακλυσμός του Δαρδάνου. Αλλοεθνείς συγγραφείς του 15ου αι. λόγω αδυναμίας της γλώσσας τους να προφέρουν σωστά το όνομά της, την αναφέρουν απλώς ως Ki ή Samandraki ή Samarek. Επί ηγεμονίας των Γατελούζι η νήσος λεγόταν και πάλι παραφθαρμένα Mandrachi ή Sanctus Mandrachi.

Νησιά του Αιγαίου: Από πού πήραν το όνομά τους; (5)

Λειψοί: Σύμπλεγμα νησιών, μεγαλύτερο των οποίων είναι ο Λειψός ή Ληψός ή (η) Λειψώ. Πήρε το όνομά του από τα δύο κειψά (ελλιπή) κομμάτια που το απαρτίζουν.

Λέσβος: Ο Λέσβος ήταν γιος του Λαπίθη και έπλευσε από τη Θεσσαλία σε μια νήσο του Αιγαίου, όπου νυμφεύθηκε την Μήθυμνα, θυγατέρα του Μακαρέα, και ίδρυσε πόλη. Πόλη και νήσος πήραν το όνομά του. Πριν από την έλευση του βασιλόπουλου, το νησί λεγόταν Αιολίς, Λασίη, Ίσσα, Αιθώπη, Μυτωνίς, Πελασγία, ενώ ο θείος Όμηρος την αποκαλεί "Μάκαρος Έδος".

Το κάστρο στον Μόλυβο - Λέσβος

Γλωσσολογικώς η νήσος ετυμολογείται από τη λέξη λάσιος = πυκνός, δενδρόφυτος, πλήρης δασών, όπως και πράγματι ήταν .
Μήλος: Η νήσος Μήλος και η μηλιά πήραν το όνομά τους από τον Μήλο, έναν Δήλιο νέο, ο οποίος πήγε στον βασιλιά της Κύπρου, Κινύρα, όπου γνώρισε τον γιο του, Άδωνι, με τον οποίο συνδέθηκαν στενά, με παροιμιώδη φιλία. Ο Μήλος νυμφεύθηκε την Πελία, συγγενή του Αδώνιδος. Απέκτησαν έναν γιο, τον οποίο ονόμασαν επίσης Μήλο.

Μήλος - Κλέφτικο

Όταν ο πατέρας Μήλος πληροφορήθηκε τον θάνατο του Αδώνιδος, από τη λύπη του απαγχονίστηκε από ένα δένδρο που έκτοτε πήρε το όνομά του: Μήλος, μηλέα, μηλιά. Το ίδιο έκανε και η Πελία. Και η Αφροδίτη μεταμόρφωσε τον μεν Μήλο σε καρπό την δε Πελία σε πέλεια (=περιστέρα). Ο γιος Μ¨ηλος εστάλη με συνοδεία από την Κύπρο στη Δήλο και ίδρυσε πόλη σε μια παρακείμενη νήσο, που πήρε το όνομά του: Μήλος. Πρώτος εκεί δίδαξε την κουρά των αιγοπροβάτων, που για χάρη του ονομάστηκε μήλη, αλλά και την κατασκευή μάλλινων ενδυμάτων, και μήλο ονομάστηκε κάθε μικρό ζώο ή πρόβατο. 

Μύκονος: Το όνομα της Μυκόνου έλκει την καταγωγή του από τη ρίζα του ρ. μυκάομαι > μύζω, μυχθίζω, μυζήθρα, μυκηθμός, μύκησις, που σημαίνει πως εκεί υπήρχε μεγάλος αριθμός ζώων που μυκάζουν, άρα αιγοπροβάτων. Επομένως Μύκονος σημαίνει χώρα με έντονη αιγοπροβατοτροφία, κτηνοτροφία, άλλως πολύαιγος.

Κατ' άλλους, η νήσος ονομάστηκε από το μύδος / μύκος / μύσος, δηλαδή την πολλή υγρασία της.

Νάξος: ή Αξιά, είναι η μεγαλύτερη των Κυκλάδων νήσων και πριν ονομαστεί έτσι, λεγόταν Δία. Την αποίκησε πρώτος ο Νάξος, του Ενδυμίωνος ο γιος και τη μετονόμασε. 

Πορτάρα - η είσοδος του ναού του Απόλλωνος

Η αλήθεια του μύθου πρέπει να διασταυρωθεί και από την αλήθεια της γλώσσας. Πράγματι η Νάξος προκύπτει από το ρ. νάω / νήχω, που σημαίνει πλέω, κολυμβά, άρα Νάξος = η κολυμβώσα.

Νίσυρος: Η Νίσυρος (ή Νίσερο) δεν είναι παρά η πέτρα που απέσπασε ο Ποσειδώνας με την τρίαινά του από το ακρωτήριο Χελώνα της Κω και την πέταξε στον γίγαντα Πολυβώτη. Αυτός είναι που καταπλακωμένος, βαριανασαίνει και η ανάσα του βγαίνει καυτή από τους κρατήρες στο κέντρο του νησιού!

Γλωσσολογικά σημαίνει τη συρόμενη επί των υδάτων (από τις ρίζες νε- + συρ-). Ή από τη νήσο Σάρο, που βρίσκεται βόρεια της Καρπάθου (Νέα + Σάρος = Νίσυρος).

Οινούσσες: Οι Οινούσσες ή Αγνούσες είναι εννέα μικρά νησάκια μεταξύ Χίου και της απέναντι ασιατικής ξηράς. Πήραν το όνομά τους από το κύριο προϊόν τους, τον οίνο.

Πάρος: Περίφημη για τα λευκά μάρμαρά της, ονομάστηκε έτσι από το "παρά την άλα" (παραλία), παρά την θάλασσα,. αυτή που δίνει μάχη με τη θάλασσα και τα κύματα. Αλλά και γιατί ήταν πόρος - οδός πλοίων.

Πάτμος: Το νησί της Αποκαλύψεως ετυμολογείται από τη ρίζα πατ- (> πατέω) > πόντος, και σημαίνει πέρασμα.

Πάτμος

Συνεχίζεται...

Το Πάσχα εις τα Ιεροσόλυμα κατά τον τέταρτον αιώνα.

Υπό Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου Αρχιεπισκόπου Αθηνών


Αρχαιοτάτη υπήρχεν εν τη εκκλησία εορτή η Επιφάνεια καλουμένη ή τα Επιφάνια, Θεοφάνεια ή τα Θεοφάνια, υποδηλούσα ου μόνον την κατά σάρκα γέννησιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, αλλά και την εν τω Ιορδάνη φανέρωσιν αυτού ως Θεού (1), τούτου δ' ένεκα συνεωρτάζοντο αι δύο εορταί, η της Χριστού γεννήσεως και η των Θεοφανείων, και μόλις από του τέλους του Δ' αιώνος επήλθεν ο χωρισμός των εορτών. Εν Ιεροσολύμοις επεβραδύνθη ο χωρισμός ούτος, ως καταφαίνεται εκ της κατά τον στ' αιώνα ειδήσεως Κοσμά του Ινδικοπλεύστου λέγοντος ότι «οι Ιεροσολυμίται... ταις Επιφανείοις ποιούσι την γένναν»(2), όντως δε σ.355 «Καίτοι γε ούπω δέκατόν εστιν έτος καθ' ον χρόνον έγραφεν η Συλβία, εν Ιεροσολύμοις συνεωρτάζετο έτι η εορτή των Χριστουγέννων μετά της Επιφανείας του Κυρίου τη 6 Ιανουαρίου, πρώτην δε φοράν από της ανευρέσεως του χειρογράφου αυτής εγνώσθη η είδησις, ότι επί 8 ημέρας επανηγυρίζετο η εορτή αύτη ως και η του Πάσχα και η της Πεντηκοστής (3). Ετελείτο δε η πανήγυρις αυτής εν Βηθλεέμ, όπου κατά την νύκτα εν τω Σπηλαίω της γεννήσεως ετέλει ο Επίσκοπος Ιεροσολύμων, επειδή η Βηθλεέμ λίαν μεταγενεστέρως είχεν ίδιον επίσκοπον (4), την λειτουργίαν. Συγχρόνως όμως επανηγυρίζετο η εορτή και εν τοις λοιποίς προσκυνήμασι, κατά τας τρεις πρώτας ημέρας εν τω Γολγοθά, την τετάρτην ημέραν επί του όρους των Ελαιών, την πέμπτην εν Βηθανία, την έκτην εν Σιών, την εβδόμην εν τω Ναώ της Αναστάσεως και την ογδόην εν τω του Σταυρού, συνέρρεε δε κατά τας ημέρας εκείνας άπειρον πλήθος εκ των πέριξ εις Ιερουσαλήμ διά τας πανηγύρεις των οκτώ ημερών. Κατά την διάρκειαν αυτών οι μοναχοί της Βηθλεέμ αδιαλείπτως ελιτάνευον εν τω Ναώ αυτής και ετέλουν τας καθωρισμένας τελετάς εν τω ιερώ Σπηλαίω (5). Μετά την ανωτέρω εορτήν, εν Ιεροσολύμοις εωρτάζετο τη 14η Φεβρουαρίου ή της Υπαπαντής εορτή, ήτις ήτο κατ' αρχάς επιτόπιος Ιεροσολυμιτική εορτή, επεκράτησε δ' εν μεν τη Δύσει τελευτούντος του ε' εν δε τη Ανατολή αρχομένου του στ' αιώνος (6). Κατ' αυτήν εν τω Ναώ της Αναστάσεως οι πρεσβύτεροι και ο Επίσκοπος ηρμήνευον το Ευαγγέλιον της ημέρας, ετέλουν δε την θείαν λειτουργίαν μετά Εκκλησιαστικής τάξεως ομοίας προς την του αγίου Πάσχα, ήτις ην όλως εξαιρετικώς πανηγυρική ως και σήμερον.