Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ’21 τελείωσε;



      Πρ 190 περίπου τν τοτος τόπος βίωσε μίαν πανάστασι.
Μία μεγίστη κίνησις κατὰ τῆς ἀθλιοτέρας κατοχῆς πού ἐβίωσαν ἂνθρωποι…..
Τόσο ἀθλίας καὶ ἀπανθρώπου, ποὺ σήμερα 190 χρόνια μετὰ, ἀκόμη ὑπάρχουν σκιές της στὴν ζωή μας!
Κάποιοι πίστεψαν πς πράγματι φθασε πελευθέρωσις. Κι ἒδωσαν τὰ πάντα!
Σήμερα πλέον λο κα περισσότεροι ντιλαμβάνονται τ γελοον τς παραστάσεως! Πράγματι, δίχως ν μειώνω σ τίποτα τ σα γιναν τότε, τιμντας σ κάθε δράσι μου τ ργο τους, τολμ ν π τι γελάστηκαν! Τος χρησιμοποίησαν γι ν μς δηγήσουν λους σ μίαν νέαν μορφή σκλαβις, μή ναγνωρίσιμη κόμη πό ρκετούς.

ταν μετά τήν πελευθέρωσι πλάκωσαν στόν τόπο λα τά κοράκια γιά νά ρπάξουν κάθε χνος λευθερίας πό τούς λληνες, λίγοι τό ντελήφθησαν! κόμη καί ο πρωτεργτες τς παναστάσεως πεσαν θύματα τν “εδικν” μέ ποτέλεσμα συντόμως νά βουλιάξουν σέ μία βαθυτάτη καί δρανή φτώχεια. Εδαμε τόν Πολυζωΐδη, τόν Νικηταρ, τόν Κολοκοτρώνη, τόν νδροτσο, τόν Καραϊσκάκη, τόν Καποδίστρια καί τόσους λλους, θύματα τς τότε ΝΕΑΣ ΤΑΞΕΩΣ πού πέβαλλε  νόμους σιωπς καί κατεχράσθη ξουσία ποὺ δὲν τῆς ἀνῆκε. ως κι μέγιστος Γέρος το Μωρηά χει συγγράψει πιστολή «προσφορᾶς» στούς γγλους, μπροστά στήν πελπισία του γιά τήν κακοδιαχείρισιν καί τήν νθελληνική διακυβέρνησι.
Λιγοστά καθαρά μυαλά τότε (κατ’ ντιστοιχίαν μέ τά σημερινά) πως το ψηλάντου καί το Κορα, κρουαν κώδωνες κινδύνου…  (Εὐτυχῶς ὃμως γιὰ τοὺς ἐξουσιαστές… Ὁ Κοραῆς ὴταν μακριά κι ὁ Ὑψηλάντης πέθανε νέος….) Ὃμως πόσοι ταν διατεθημένοι νά κούσουν καί νά προνοήσουν; ταν τά χρήματα τν δανείων εχαν γεμίσει τίς τσέπες τν Γκουραίων, τν Παπαφλεσσαίων καί τν Μαυροκορδάτο-Κολλέτηδων, λοι ο ντίλογοι παυσαν!
Καί συντόμως γινε ρατή ξάρτησις καί συνειδητή δυναμία ντιδράσεως! Πλήρης παράδοσις μέ λλαγή φέντου! πό τόν τουρκικό ζυγό περάσαμε στόν γγλο-βραιοκρατούμενον ζυγό! Τά πρόσωπα λλαξαν προσωπεα καί σκλαβιά παρέμεινε στόν τόπο. Ἀρκετὰ χειρότερη ὃμως….
Φυσικά, λο τ σύστημα τν  κρατούντων λα ατά τ χρόνια πασχίζει ν μς πείσ πώς εμαστε λεύθεροι! Πασχίζουν μὲ κάθε δυνατόν τρόπο νὰ μᾶς πείσουν γιὰ κάτι ψευδές! Μᾶς ἒχωσαν σὲ μίαν εἰκονική πραγματικότητα καὶ μᾶς ὑπέδειξαν πὼς αὐτό εἶναι ζωή! Γιατὶ ὃταν κάποιος πιστεύῃ πώς εἶναι ἐλεύθερος, δὲν κόπτεται νὰ ἀναζητήσῃ ἐλευθερίες! Λίγος συμβιβασμός, λίγο βόλεμα καὶ νὰ οἱ ἐλεγχόμενες κοινωνίες πού τώρα ἀνακαλύπτονται ἀπό κάποιους…. (Κάλιο ἀργά ὃμως…) Μᾶς δίνουν καὶ μερικά καροτάκια κάπου κάπου… Καὶ ὁλίγον ἂρτον καὶ θεάματα; Τὶ  παραπάνω θέλει ἒνας σκλᾶβος γιὰ νὰ ἀπολαύσῃ τὴν σκλαβιά του;
μως. Κάτι ἀλλάζει… Μία μυρωδιά διάχυτη στὴν ἀτμόσφαιρα μᾶς γαργαλάει τὰ ῥουθούνια καὶ μᾶς ξυπνάει ξεχασμένες καὶ ἀπηγορευμένες σκέψεις. Μᾶς φέρνει στὸ ὀπτικό μας πεδίο εἰκόνες παράλογες μὲ τὴν λογική ἀλλά ἱκανές νὰ μᾶς ἀναστατώσουν… Μία περίεργη μυρωδιά ἐλευθερίας… Πρωτόγνωρη καὶ συγκλονιστική!
Κάποιος φίλος συχνά διαφωνντας μαζί μου, σχυρίζεται πώς δν πάρχουν σήμερα Κολοκοτρώνηδες! Οὖτε Ἀριστοτέληδες καὶ Σωκράτηδες… Οὖτε Μαραθῶνες καὶ Σαλαμῖνες…
Διαφωνῶ! Μία ματιά γύρω μας, σὲ ὃλον τὸν πλανήτη θὰ μᾶς πείσῃ! Ὑπάρχουν νέοι Ἀριστοτέληδες καὶ Σωκράτηδες παντοῦ! Σὲ κάθε γωνιά τῆς γῆς ἀναζητοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν διδάσκουν! Κάποιοι ἐδῶ, μαζί μας! Κάποιοι ἀλλοῦ… Ἀλλά ὁ πλανήτης γεμίζει ἀπό Ἀριστοτέληδες καὶ Σωκράτηδες… Κι ἂς μὴν τοὺς ξέρουμε μὲ τὰ ὀνόματά τους…. Εἶναι ἐκεί ἐξω καὶ ἀγωνίζονται…. (Θὰ φροντίσω νὰ συντάξω ἓνα ἂρθρο μὲ πρόσωπα καὶ μὲ ἒργα γιὰ νὰ τεκμηριώσω τὰ ὃσα γράφω σήμερα.)
Λοιπόν ὑπάρχουν Κολοκοτρώνηδες. Ὑπάρχουν Διᾶκοι καὶ Ἀνδροῦτσοι. Ὑπάρχουν Καραϊσκάκηδες καὶ Ῥῆγες! Ὑπάρχουν καὶ Κατσαντώνηδες ὃμως, καταδικασμένοι νὰ πέσουν λίγο πρίν τὴν  πρώτη ἀνατολή ἒλευθερίας…
Ῥίξε φίλε μου μίαν ματιά γύρω σου! Ἡ Χαρά Νικοπούλου. Ἡ Ἂννα Τζιροπούλου. Ἡ Ἑλένη Φωκᾶ! Μπουμπουλῖνες στὸ ἀγώνα  τοῦ ἐπανελληνισμοῦ μας.
Κῦττα στὸν καθρέπτη σου φίλε μου. Κι ἐσύ ἓνας Διᾶκος εἶσαι ἢ ἓνας Ἀνδροῦτσος καὶ τὸ ξέρεις. Χρόνια κάνεις ἀγῶνες καὶ δὲν ἒχεις δεῖ ἀκόμη οὖτε κερί νὰ ἀνάβῃ… Κι ὃμως! Ἒχεις δώσει τὴν σπίθα σου σὲ πολλούς ποὺ τώρα ξεκινοῦν κι αὐτοί μὲ τὴν δική τους σειρά νὰ καταθέτουν τὸν δικό τους ὀβολό…
Θέλεις τὸν Κολοκοτρώνη ὃμως ἢ τὸν Μιλτιάδη ἢ τὸν Θεμιστοκλῆ! Ὃλοι τὸν θέλουμε! Ἀλλά εἶσαι σίγουρος πώς δὲν εἶναι ἐκεί ἒξω καὶ δὲν μάχεται ἢδη; Ἐγώ πάλι πιστεύω πώς εἶναι ἀπό καιρό στὸν δρόμο καὶ φτιάχνει τὸν πρῶτο του στρατό. Σχεδόν τὸν βλέπω… Μὲ δύο τρία παλληκάρια στὴν ἀρχή ξεκίνησε… Καὶ τώρα διαλέγει σιγά σιγά τὰ ὑπόλοιπα. Ἑτοιμάζονται γιὰ τὸν ἀγώνα ποὺ ἒρχεται….
Ἂλλως τε, καὶ τότε, πρὶν ἀπό 190 χρόνια, πόσοι ἢξεραν πώς ἒρχεται ὁ Γέρος; Τὸν περίμεναν πολλά χρόνια μὰ ἒφθασε ξαφνικά…. Κεὶ τὰ σάρωσε ὃλα!
Πάντα ἐτοῦτος ὁ τόπος γεννᾶ τὸν ἡγέτη πού χρειάζεται. Ὃταν τὸν χρειάζεται ὃμως!
Κι ὃσο γιὰ τοὺς Μαραθῶνες καὶ τὶς Σαλαμῖνες…. Ὃλες οἱ γέφυρες ἒπεσαν.. Ἐπιστροφή δὲν ὑπάρχει! Μία διέξοδος μόνον! Τὸ ἐμπρός καὶ ἡ Νίκη! Ἢ ἐμείς ἢ αὐτοί! Ἢ Ἐλευθερία ἢ Θάνατος!


Φιλονόη


Υ.Γ. Μία ζωή νας δρκος πάνω πό τό κεφάλι μας  νά πειλ πώς θά μς φά…. Κι λο τρνε.. Μά ὃσους καὶ νὰ φᾶνε, μένει καί μαγιά…. Ἓνα σκουλήκι λὲς, ἓνα μικρόβιο, ἓνας μικροοργανισμός, σαπίζει τά συστήματα πού δομοῦν μὲ τόσην φροντίδα καὶ ξεπηδοῦν ὡς ἀγριόχορτα πάντα, ἀπὸ κάθε μεριὰ μυαλά δυνατά καὶ ἱκανά νὰ ἀναστήσουν τὸν τόπο…. Πολλά σκουλήκια ξεπήδησαν ὃμως τώρα τελευταῖα… Καὶ δὲν τὰ παλεύουν πιὰ…..
Ἀφιερωμένο στόν φίλο Δημήτρη καί στίς ἀμφιβολίες του…. 


http://filonohpontou.wordpress.com/2011/01/07/3-15/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου